A'râf Sûresi 136. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): N-q-m kökü, birine hoşlanmadığı bir şeyi yapmak, bir suçtan dolayı cezalandırmak anlamına gelir. Allah'ın intikamı, O'nun adaletinin tecellisi olup, günahkârlara hak ettikleri cezayı vermesidir. Ayetteki 'fentekamnâ' ifadesi, Firavun ve kavminin işlediği zulümlerin karşılığı olarak Allah'ın onlara ceza verdiğini gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): N-q-m kelimesi, birine yaptığı kötülüğün karşılığını vermek, intikam almak demektir. Kur'an'da Allah'a nispet edildiğinde, bu, O'nun adaletinin ve kudretinin bir göstergesidir. Ayette, Firavun'un zulmüne karşı Allah'ın müdahalesi ve cezalandırması kastedilmektedir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İntikam (nakm), Kur'an'da genellikle Allah'ın gazabı ve cezalandırması bağlamında kullanılır. Bu, keyfi bir intikam değil, ilahi adaletin bir sonucudur. Firavun'un ayetleri yalanlaması ve gafleti, Allah'ın intikamını haklı kılan nedenlerdir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Ğ-r-q kökü, suya batmak, boğulmak anlamına gelir. 'Ağrakna' fiili, birini suya batırmak, boğmak demektir. Ayette, Firavun ve ordusunun Kızıldeniz'de boğulması, ilahi cezanın somut bir tezahürü olarak ifade edilmiştir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ğ-r-q, bir şeyin suya tamamen batmasıdır. Kur'an'da bu fiil, genellikle ilahi azabın bir şekli olarak kullanılır. Firavun ve kavminin denizde boğulması, onların inkâr ve zulümlerinin bir neticesidir ve Allah'ın kudretini gösterir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Ğ-r-q fiili, Kur'an'da genellikle helak edici bir ceza olarak karşımıza çıkar. Özellikle Firavun kıssasında, bu kelime, ilahi gazabın ve inkârcıların sonunun sembolü haline gelmiştir. Ayetteki kullanımı, bu helakın doğrudan Allah tarafından gerçekleştirildiğini vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Âyet, açık alamet, işaret ve delil anlamına gelir. Allah'ın ayetleri, O'nun varlığını, birliğini, kudretini ve peygamberlerinin doğruluğunu gösteren mucizeler, vahiyler ve evrendeki işaretlerdir. Firavun ve kavmi, Musa'ya verilen mucizeleri ve Allah'ın emirlerini yalanlamışlardır.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Âyet, bir şeyin varlığına veya doğruluğuna delalet eden her şeydir. Kur'an'da 'ayet' kelimesi, hem Kur'an'ın ayetleri için hem de peygamberlerin mucizeleri için kullanılır. Bu ayette, Firavun'un yalanladığı 'ayetler', Musa'ya verilen mucizeler ve Allah'ın gönderdiği delillerdir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Ayet (âyât), Kur'an'ın temel kavramlarından biridir ve Allah'ın varlığını ve gücünü gösteren her türlü işareti ifade eder. Firavun'un 'ayetlerimizi yalanlaması', Allah'ın gönderdiği açık delilleri ve mucizeleri inkâr etmesi anlamına gelir ki bu, ilahi cezanın temel nedenlerinden biridir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): K-z-b kökü, doğru olanın aksini söylemek, yalanlamak demektir. Kur'an'da 'kezzebe' (yalanlamak) fiili, genellikle Allah'ın ayetlerini, peygamberlerini ve onlara indirilen vahiyleri inkâr etmek anlamında kullanılır. Firavun ve kavminin 'ayetlerimizi yalanlaması', onların ilahi mesajı reddetmelerini ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Kezzebe fiili, bir şeyi doğru kabul etmemek, onu yalan saymak demektir. Bu ayette, Firavun ve kavminin Allah'ın ayetlerini yalanlaması, onların kalplerindeki inkârı ve gerçeği kabul etmeme eğilimini gösterir. Bu, ilahi cezanın temel gerekçelerinden biridir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ğ-f-l kökü, bir şeyi unutmak, ondan gafil olmak, habersiz kalmak demektir. Kur'an'da 'gafil' kelimesi, genellikle Allah'ın ayetlerinden, O'nun kudretinden ve ahiret azabından habersiz olanlar için kullanılır. Firavun ve kavminin 'gafilîn' olması, onların ayetleri yalanlamalarının yanı sıra, bu inkârın sonuçlarından da habersiz olmalarını ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Ğaflet, bir şeyden habersiz olmak, onu önemsememek ve ondan yüz çevirmektir. Bu ayetteki 'gafilîn' ifadesi, Firavun ve kavminin sadece ayetleri yalanlamakla kalmayıp, aynı zamanda bu ayetlerin taşıdığı uyarı ve tehditlere karşı da kayıtsız kaldıklarını gösterir. Bu kayıtsızlık, onların helakına yol açan önemli bir faktördür.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Gaflet, Kur'an'da genellikle manevi bir körlük ve Allah'ın işaretlerine karşı duyarsızlık olarak ele alınır. Gafil olan kişi, hakikati göremez ve ilahi uyarılara kulak asmaz. Firavun'un kavminin gafil olması, onların ayetleri yalanlamalarının ardındaki temel psikolojik durumu açıklar.