A'râf Sûresi 147. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

A'râf 147Cüz 9 · Sayfa 168

A'râf Sûresi 147. Âyet

الأعراف

Velleżîne keżżebû bi-âyâtinâ velikâ-i-l-âḣirati habitat a'mâluhum(c) hel yuczevne illâ mâ kânû ya'melûn(e)

Ayetlerimizi ve ahirete kavuşmayı yalanlayanların amelleri boşa çıkmıştır. Onlar ancak yapmakta olduklarının cezasını çekerler.

Bu ayet, Allah'ın ayetlerini ve ahiret buluşmasını inkâr edenlerin amellerinin akıbetini ve bu inkârın sonuçlarını dilbilimsel bir derinlikle ele almaktadır. Ayet, inkârın ve amellerin boşa çıkmasının semantik bağlamını vurgulamaktadır.

1كَذَّبُوا۟k-z-b

Kök:ك ذ ب—Yalanlamak, inkâr etmek, doğru olmadığını iddia etmek.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'kezzebe' fiilinin 'yalanlamak' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'kezzebe bi-âyâtinâ' ifadesi, Allah'ın ayetlerini ve mucizelerini yalanlamak, onların hakikatini inkâr etmek demektir. Bu, sadece sözlü bir yalanlama değil, aynı zamanda kalben reddetmeyi de içerir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'tekzîb' kavramının Kur'an'da genellikle peygamberlerin getirdiği mesajı ve Allah'ın varlığını/birliğini inkâr etme bağlamında kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki 'kezzebe' fiili, ahiret inancının ve Allah'ın ayetlerinin reddedilmesiyle, kişinin tüm amellerinin anlamsızlaşmasına yol açan temel bir inkârı ifade eder.

2بِـَٔايَـٰتِنَاe-y-y

Kök:ء ي ي—Allah'ın varlığına, birliğine ve kudretine işaret eden deliller, mucizeler, Kur'an ayetleri.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'âyât' kelimesinin Kur'an'da farklı anlamlarda kullanıldığını, bu bağlamda ise Allah'ın peygamberleri aracılığıyla gönderdiği mucizeler ve Kur'an'ın kendisi gibi deliller anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'âyâtinâ', Allah'ın varlığını ve kudretini gösteren tüm işaretleri kapsar.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'âyât' kelimesinin mecazi olarak 'alametler' ve 'deliller' anlamına geldiğini ifade eder. Bu ayetteki kullanımı, Allah'ın birliğini ve ahiretin gerçekliğini gösteren açık ve anlaşılır delilleri yalanlamayı ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'âyet' kelimesinin Kur'an'da hem kozmik deliller (evrendeki işaretler) hem de vahyî deliller (Kur'an ayetleri) anlamında kullanıldığını vurgular. Ayetteki 'âyâtinâ', bu iki anlamı da kapsayarak, Allah'ın varlığına ve ahiretin hakikatine dair tüm kanıtları reddetmeyi ifade eder.

3وَلِقَآءِl-k-y

Kök:ل ق ي—Kavuşmak, karşılaşmak, ulaşmak, özellikle ahirette Allah'ın huzuruna çıkmak.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'likâ'' kelimesinin 'karşılaşmak, buluşmak' anlamına geldiğini ve Kur'an'da genellikle 'Allah'a kavuşmak' veya 'ahiretle karşılaşmak' bağlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'likâi'l-âhireti', ahiret gününe ve orada hesap vermeye inanmamayı ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'likâ'' kelimesinin 'bir şeyle yüz yüze gelmek' anlamını taşıdığını ve ahiret bağlamında kullanıldığında, o günün gerçekliğiyle yüzleşmeyi ve hesap vermeyi ifade ettiğini açıklar. Ayetteki 'likâi'l-âhireti'nin yalanlanması, ahiret inancının reddidir.

4حَبِطَتْh-b-t

Kök:ح ب ط—Boşa gitmek, yok olmak, faydasız hale gelmek, sevabı kalmamak.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'habita' fiilinin 'amellerin boşa gitmesi, sevabının yok olması' anlamına geldiğini belirtir. Bu, bir hayvanın çok yiyip karnının şişmesi ve sonra ölmesi gibi, amellerin zahiren çok görünse de batınen faydasız hale gelmesidir. Ayetteki 'habitat a'mâluhum', inkâr sebebiyle amellerin hiçbir değerinin kalmadığını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'habat' kelimesinin 'bir şeyin boşa gitmesi, faydasız hale gelmesi' anlamına geldiğini ve Kur'an'da genellikle amellerin sevabının yok olması bağlamında kullanıldığını açıklar. Ayetteki 'habitat a'mâluhum', Allah'ın ayetlerini ve ahireti inkâr etmenin, yapılan tüm iyi işlerin karşılığını ortadan kaldırdığını vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): el-Kefevî, 'hubût'un, amelin sevabının tamamen ortadan kalkması ve hiçbir karşılık görmemesi anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki kullanım, inkârın, kişinin dünyada yaptığı iyi işlerin ahirette hiçbir fayda sağlamayacağı sonucunu doğurduğunu gösterir.

5أَعْمَـٰلُهُمْa-m-l

Kök:ع م ل—Yapılan işler, fiiller, eylemler, davranışlar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'amel' kelimesinin 'kasıtlı olarak yapılan her türlü iş' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'a'mâluhum', inkâr edenlerin dünyada yaptıkları tüm fiilleri, iyi veya kötü, kapsar. Ancak inkâr sebebiyle bu amellerin sevap değeri ortadan kalkmıştır.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'amel'in, kişinin iradesiyle gerçekleştirdiği her türlü eylem olduğunu ifade eder. Ayetteki 'a'mâluhum' ifadesi, inkâr edenlerin dünyadaki tüm çabalarını, gayretlerini ve fiillerini kapsar; ancak bu fiillerin ahirette bir karşılık bulamayacağı vurgulanır.

6يُجْزَوْنَc-z-y

Kök:ج ز ي—Karşılık görmek, ödüllendirilmek veya cezalandırılmak, yapılanın sonucunu almak.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'cezâ'' kelimesinin 'yapılan bir işin karşılığını vermek' anlamına geldiğini ve hem iyi hem de kötü karşılıklar için kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'yüczevne', inkâr edenlerin sadece kendi amellerinin, yani inkâr ve kötü fiillerinin karşılığını göreceklerini, başka bir haksızlığa uğramayacaklarını ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'cezâ'' kavramının Kur'an'da ilahi adalet prensibini yansıttığını ve her fiilin mutlaka bir karşılığı olduğunu vurgular. Bu ayetteki 'yüczevne', inkâr edenlerin, yalanladıkları ahirette, sadece kendi kötü amellerinin ve inkârlarının doğal sonucunu yaşayacaklarını, ilahi adaletin tecelli edeceğini gösterir.

A’râf Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

(147) (Vellezîne kezzebû bi âyâtinâ ve likâil âhireti habitat a’mâluhum, hel yuczevne illâ mâ kânû ya’melûn.)

“Âyetlerimizi ve ahîretteki karşılaşmayı inkâr edenlerin amelleri hepten boşa gitmiştir. Çekecekleri ceza kendi yaptıklarından başkası mı olacaktır?” Cenâb-ı Hakk azâb edici değil ki cehennemin başına gidip önüne geleni cehenneme atsın, herkes kendi yaptıklarının bir sonraki aşamasının olan karşılığını alacaktır ve bu da adâlet oluyor ayrıca. Fiilleri işleyen kişiler daha bu fiilleri işlerken hükmü kendileri veriyorlar, hâkim sadece o fiil karşılığı kanunun gereği olan hükmü uyguluyor, oysa işin aslında kişi kendi fiilleriyle bu hükmü kendisi kendisine vermiş oluyor.

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(1)

Altı Peygamber - Hz.Musa (a.s) Kelimullah