A'râf Sûresi 151. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ğafere' kelimesinin asıl anlamının 'örtmek' olduğunu belirtir. Allah'ın bağışlaması ise kulun günahlarını örtmesi, gizlemesi ve azabından korumasıdır. Bu ayetteki 'iğfir' emri, Hz. Musa'nın Allah'tan günahlarını örtmesini ve affetmesini talep etmesidir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'ğafere' fiilinin mecazi olarak 'günahları affetmek' anlamında kullanıldığını ifade eder. Ayetteki 'iğfir lî' ifadesi, Hz. Musa'nın kendi ve kardeşi için Allah'tan günahlarının silinmesini ve cezalandırılmamasını istemesidir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'ğafere' kavramının Kur'an'da Allah'ın en temel sıfatlarından biri olan 'gafûr' ile yakından ilişkili olduğunu belirtir. Bu ayetteki bağışlama talebi, Allah'ın bu sıfatına sığınarak günahların affedilmesini ve ilahi rahmete nail olmayı ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ah' (kardeş) kelimesinin aslen aynı ana babadan gelen kişiyi ifade ettiğini, ancak mecazi olarak dinde, meslekte veya dostlukta ortak olanlar için de kullanıldığını belirtir. Bu ayette 'ahî' kelimesi, Hz. Musa'nın öz kardeşi Harun'u kastetmektedir ve onun için de bağışlama dileğini içerir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'ah' kelimesinin hem nesep kardeşliğini hem de manevi kardeşliği ifade edebileceğini açıklar. Ayetteki 'li-ahî' ifadesi, Hz. Musa'nın Harun ile olan kan bağını ve ona duyduğu şefkati göstererek, onun için de Allah'tan af dilemesini vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'rahmet' kelimesinin 'kalbin incelmesi ve şefkat göstermesi' anlamına geldiğini, Allah'a nisbet edildiğinde ise 'ihsan ve nimet verme' anlamını taşıdığını belirtir. Ayetteki 'rahmetike' ifadesi, Hz. Musa'nın Allah'ın geniş rahmetine sığınma ve bu rahmetin içine dahil olma arzusunu dile getirir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'rahmet'in Allah'tan geldiğinde nimet, ihsan ve bağışlama olduğunu açıklar. Ayetteki 'edhilnâ fî rahmetike' ifadesi, Hz. Musa'nın kendisi ve kardeşi için Allah'ın lütuf ve ihsanına mazhar olmayı, O'nun koruması ve affı altına girmeyi talep etmesidir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'rahmet'in Kur'an'da Allah'ın en temel ve kapsayıcı sıfatlarından biri olduğunu, O'nun yaratma, koruma ve bağışlama eylemlerinin temelinde yattığını ifade eder. Hz. Musa'nın bu ayetteki 'rahmetike'ye sığınması, Allah'ın tüm bu lütuflarını kapsayan genel bir himaye ve affedicilik talebidir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'erhamu' kelimesinin 'ef'al' vezninde bir ism-i tafdil olduğunu ve 'en merhametli' anlamına geldiğini belirtir. Bu ayette 'erhamu'r-râhimîn' terkibi, Allah'ın merhametinin diğer tüm merhamet edenlerin merhametinden üstün ve mutlak olduğunu vurgular, Hz. Musa'nın Allah'ın bu eşsiz sıfatına olan inancını gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'erhamu' kelimesinin Allah'ın merhametinin sınırsızlığını ve diğer tüm varlıkların merhametinden daha yüce olduğunu ifade ettiğini belirtir. Ayetteki bu ifade, Hz. Musa'nın Allah'ın affediciliğine ve rahmetine olan tam güvenini ve O'nun bu sıfatıyla yakarışını pekiştirir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'erhamu' gibi ism-i tafdil kalıplarının Kur'an'da Allah'ın sıfatlarını mutlak ve eşsiz bir şekilde ifade etmek için kullanıldığını açıklar. 'Erhamu'r-râhimîn' terkibi, Allah'ın merhametinin sadece en üstün değil, aynı zamanda tüm merhamet kaynaklarının da yaratıcısı olduğunu gösterir, bu da Hz. Musa'nın duasının kabul edileceğine dair umudunu güçlendirir.