A'râf Sûresi 32. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

A'râf 32Cüz 8 · Sayfa 154

A'râf Sûresi 32. Âyet

الأعراف

Kul men harrame zîneta(A)llâhi-lletî aḣrace li'ibâdihi ve-ttayyibâti mine-rrizk(i)(c) kul hiye lilleżîne âmenû fî-lhayâti-ddunyâ ḣâlisaten yevme-lkiyâme(ti)(k) keżâlike nufassilu-l-âyâti likavmin ya'lemûn(e)

De ki: "Allah'ın, kulları için yarattığı zineti ve temiz rızkı kim haram kılmış?" De ki: "Bunlar, dünya hayatında mü'minler içindir. Kıyamet gününde ise yalnız onlara özgüdür. İşte bilen bir topluluk için ayetleri, ayrı ayrı açıklıyoruz."

A'râf Suresi 32. ayet, Allah'ın yarattığı güzelliklerin ve temiz rızıkların haram kılınmasını sorgulayarak, bunların dünya hayatında müminlere ait olduğunu ve ahirette de sadece onlara tahsis edileceğini vurgular. Ayet, 'haram kılma', 'ziynet', 'tayyibat', 'rızık' ve 'kıyamet' gibi temel kavramlar üzerinden ilahi nimetlerin meşruiyetini ve ahiretteki nihai sahipliğini dilbilimsel bir derinlikle ele alır.

1حَرَّمَh-r-m

Kök:ح ر م—Bir şeyi yasaklamak, helal olmaktan çıkarmak, kutsal kılmak veya dokunulmaz yapmak anlamlarına gelir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Haram kelimesi, şer'an veya aklen yasaklanan şey için kullanılır. Ayetteki 'men harreme' ifadesi, Allah'ın helal kıldığı şeyleri kendi kendine haram kılanların bu fiillerinin geçersizliğini ve sorgulanmasını ifade eder. Allah'ın koyduğu sınırların dışına çıkmayı ve O'nun mülkünde tasarrufta bulunmayı reddeder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Haram kılmak, bir şeyi men etmek, yasaklamak demektir. Ayetteki kullanımı, cahiliye Araplarının bazı yiyecekleri ve giysileri kendilerine haram kılma adetlerine bir reddiye olarak gelmiş, Allah'ın helal kıldıklarını haram kılmanın haddi aşmak olduğunu belirtir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Haram kavramı, Kur'an'da 'kutsal' ve 'yasak' olmak üzere iki temel anlam taşır. Bu ayetteki 'harreme' fiili, Allah'ın helal kıldığı şeylere insanlar tarafından konulan keyfi yasakları ifade eder ve bu yasakların ilahi iradeye aykırı olduğunu vurgular. İnsanların kendi otoriteleriyle helal-haram belirleme yetkisine sahip olmadığını gösterir.

2زِينَةَz-y-n

Kök:ز ي ن—Güzellik, süs, ziynet, bir şeyi güzel gösteren her türlü şey anlamına gelir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ziynet, bir şeyi güzel gösteren ve ona değer katan her şeydir. Bu ayetteki 'zînetellah' ifadesi, Allah'ın kulları için yarattığı ve dünya hayatını güzelleştiren giysiler, süsler ve diğer estetik unsurları kapsar. Bunların haram kılınmasının anlamsızlığını vurgular.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Ziynet, süs ve güzellik demektir. Ayetteki bağlamda, Allah'ın kulları için yarattığı ve onların hayatlarını güzelleştiren, meşru sınırlar içinde kullanılabilecek her türlü estetik unsuru ifade eder. Bu, giyim kuşamdan doğal güzelliklere kadar geniş bir yelpazeyi kapsar.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Ziynet kelimesi, Kur'an'da hem maddi hem de manevi güzellikleri ifade etmek için kullanılır. Bu ayette daha çok maddi güzellikler, yani giysiler ve süs eşyaları kastedilir. Allah'ın bu güzellikleri kulları için yarattığını ve bunların keyfi olarak haram kılınamayacağını belirtir.

3ٱلطَّيِّبَـٰتِt-y-b

Kök:ط ي ب—Temiz, helal, güzel, hoş ve lezzetli olan şeyler anlamına gelir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Tayyib, hem maddi hem de manevi anlamda temiz, güzel ve hoş olanı ifade eder. Ayetteki 'et-tayyibâtü miner-rızk' ifadesi, Allah'ın kullarına helal kıldığı, temiz ve lezzetli rızıkları kapsar. Bu rızıkların haram kılınmasının ilahi iradeye aykırı olduğunu belirtir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Tayyibat, helal ve temiz olan şeylerdir. Ayetteki kullanımı, Allah'ın insanlara bahşettiği ve tüketmelerine izin verdiği, şer'an ve aklen hoş görülen yiyecek ve içecekleri ifade eder. Bu nimetlerin keyfi olarak yasaklanmasının yanlışlığına dikkat çeker.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Tayyib, her türlü çirkinlikten ve kötülükten uzak, güzel ve hoş olan demektir. Rızık bağlamında kullanıldığında, helal yoldan elde edilmiş, temiz ve faydalı yiyecekleri ifade eder. Ayet, bu tür rızıkların haram kılınmasının Allah'ın nimetlerine nankörlük olduğunu ima eder.

4ٱلرِّزْقِr-z-q

Kök:ر ز ق—Allah tarafından verilen her türlü geçim kaynağı, nimet ve ihsan anlamına gelir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Rızık, Allah'ın canlılara bahşettiği ve onların yaşamlarını sürdürmeleri için gerekli olan her şeydir. Bu ayetteki 'et-tayyibâtü miner-rızk' ifadesi, özellikle yiyecek ve içecek gibi maddi rızıkları kapsar. Allah'ın bu rızıkları kulları için yarattığını ve onların bu nimetlerden meşru şekilde faydalanma hakkına sahip olduğunu vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Rızık, Allah'ın kullarına verdiği, onların yaşamlarını idame ettirmelerini sağlayan her türlü ihsandır. Ayetteki bağlamda, insanların tüketimine sunulan temiz ve helal yiyecek ve içecekleri ifade eder. Bu rızıkların haram kılınmasının, Allah'ın lütfuna karşı bir isyan olduğu belirtilir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Rızık, Allah'ın kullarına lütfettiği ve onlara fayda sağlayan her şeydir. Ayetteki kullanımı, Allah'ın insanlara bahşettiği temiz ve helal yiyecekleri ifade eder. Bu rızıkların haram kılınmasının, Allah'ın koyduğu sınırları aşmak anlamına geldiğini vurgular.

5ٱلْقِيَـٰمَةِk-v-m

Kök:ق و م—Diriliş, ayağa kalkış ve hesap günü anlamına gelen ahiret günüdür.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kıyamet, insanların kabirlerinden kalkıp hesap vermek üzere toplanacakları gündür. Ayetteki 'yevme'l-kıyâmeti' ifadesi, dünya hayatında müminlere helal olan ziynet ve tayyibatın, kıyamet gününde sadece onlara tahsis edileceğini, kafirlerin ise bunlardan mahrum kalacağını belirtir. Bu, ahiretteki nihai adaleti ve mükafatı vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kıyamet, Kur'an'ın temel kavramlarından biri olup, dünyanın sonu ve yeni bir varoluşun başlangıcıdır. Bu ayette, dünya nimetlerinin ahiretteki sahipliği bağlamında zikredilir. Müminlerin dünya nimetlerinden meşru şekilde faydalanmasının ahiretteki mükafatlarının bir öncüsü olduğunu ve ahirette bu nimetlerin sadece onlara ait olacağını gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Kıyamet, insanların dirilip ayağa kalktığı gündür. Ayetteki ifade, dünya hayatında müminlerin de kafirlerin de faydalandığı nimetlerin, kıyamet gününde sadece müminlere özgü olacağını, kafirlerin ise bunlardan tamamen mahrum bırakılacağını mecazi bir anlatımla ifade eder.

A’râf Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

(32) (Kûl men harreme zînetallâhilletî ahrece li ibâdihî vet tayyîbâti miner rızkı, kul hiye lillezîne âmenû fîl hayâtid dunyâ hâlÎsâten yevmel kıyâmeti, kezâlike nufassılul âyâti li kavmin ya’lemûn.) De ki: "Allah'ın kulları için çıkardığı zinetleri ve tertemiz rızıkları kim haram kılmış?" De ki: "Bunlar, bu dünya hayâtında inananlar içindir, kıyamet gününde de yalnız onlara mahsûstur". İşte böylece biz Âyetleri bilen bir topluluğa uzun uzun açıklıyoruz.” Bu zînetler gönül âleminden gelen İlâh-î cemâl güzellikleridir. Gene gönül âleminden gelen ilhâmî bilgiler de temiz zat bilgileridir, bunları idrak edemeyenlerden kim haram kılmıştır. Bunlar dünya ve ahrette sadece inananlar içindir. Bunlar, zât-î hakikatler ancak bilen bir topluluğa açıklanmaktadır.

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(2)

Kelime-i Şîsiyye TB. Kelime-i Şîsiyye