A'râf Sûresi 37. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Zulüm (ظلم), bir şeyi ait olduğu yerin dışına koymaktır. Ayetteki 'أَظْلَمُ' (en zalim), Allah'a yalan isnat etmek veya O'nun ayetlerini yalanlamak gibi en büyük haksızlığı işleyen kişiyi ifade eder. Bu, kişinin haddi aşarak ilahi hakikate karşı gelmesidir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Arapçada 'أفعل' kalıbı, üstünlük ve enlik ifade eder. Burada 'أَظْلَمُ' ifadesi, Allah'a karşı yalan uydurma veya ayetlerini yalanlama fiilinin, diğer tüm zulüm çeşitlerinden daha büyük ve daha şiddetli olduğunu mecazi olarak belirtir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İftira (افتراء), aslı olmayan bir şeyi uydurmak, yalan yere isnatta bulunmaktır. Ayetteki 'ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا' ifadesi, Allah hakkında gerçek dışı iddialarda bulunmak, O'na ortak koşmak veya O'nun sözü olmayan bir şeyi O'na atfetmek anlamındadır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fery (فري) kelimesi, bir şeyi kesmek, yarmak anlamına gelir. İftira (افتراء) ise, bir şeyi olmayan bir yerden kesip çıkarmak, yani asılsız bir iddiayı ortaya atmak demektir. Bu bağlamda, Allah'a karşı yalan uydurmak, O'nun hakkında gerçek dışı bir 'kesim' yapmaktır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Tekzib (تكذيب), bir sözün veya haberin doğru olmadığını söylemektir. Ayetteki 'كَذَّبَ بِـَٔايَـٰتِهِۦٓ' ifadesi, Allah'ın ayetlerini, yani delillerini, mucizelerini veya vahyini yalanlamak, onların hakikatini inkar etmek anlamındadır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Tekzib, sadece bir şeyi yalan söylemekle sınırlı değildir; aynı zamanda bir hakikati bile bile reddetmek, ona karşı çıkmak ve onu geçersiz kılmaya çalışmaktır. Ayetteki bağlamda, Allah'ın ayetlerini yalanlamak, ilahi mesajın doğruluğunu ve geçerliliğini reddetmektir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Neyl (نيل), bir şeye ulaşmak, onu elde etmek demektir. Ayetteki 'يَنَالُهُمْ نَصِيبُهُم مِّنَ ٱلْكِتَـٰبِ' ifadesi, bu kişilerin dünyadaki rızıklarının veya ömürlerinin kendilerine ulaşacağını, yani Allah'ın takdir ettiği payın onlara verileceğini belirtir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Neyl, hem olumlu hem de olumsuz anlamda bir şeye erişmeyi ifade edebilir. Burada, 'Kitap'taki payları' ifadesiyle birlikte kullanıldığında, onların dünyadaki belirlenmiş rızıklarına veya ömürlerine ulaşacaklarını, ancak bu durumun ahiretteki cezalarını ertelemediğini ima eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Vefat (وفاة), bir şeyi tam olarak almak, tamamlamak demektir. Allah'ın veya meleklerin 'teveffî'si (توفّي), ruhu bedenden tam olarak alması, yani ölümü gerçekleştirmesidir. Ayetteki 'رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ' ifadesi, ölüm meleklerinin onların canlarını almasını ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kur'an'da 'vefâ' kökünden türeyen kelimeler, bir şeyin tamamlanması, eksiksiz olarak alınması anlamını taşır. 'Teveffî' kavramı, ruhun bedenden tamamen ayrılması ve ilahi huzura dönmesi sürecini ifade eder. Bu ayette, elçilerin bu görevi yerine getirmesi, ilahi takdirin bir parçası olarak sunulur.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Küfür (كفر), bir şeyi örtmek demektir. Dini bağlamda ise, Allah'ın nimetlerini veya hakikatini örtmek, inkar etmek anlamına gelir. Ayetteki 'كَافِرِينَ' ifadesi, Allah'a iftira atan veya ayetlerini yalanlayanların, aslında hakikati bile bile örten ve inkar eden kişiler olduğunu belirtir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Küfür, imanın zıddıdır ve hakikati gizlemek, örtmek anlamında kullanılır. Bu ayette, 'kendi aleyhlerine şahidlik ederler ki onlar kâfir idiler' ifadesi, bu kişilerin dünya hayatında inkar ettikleri gerçeği, ölüm anında veya ahirette kendi dilleriyle itiraf edeceklerini gösterir.