A'râf Sûresi 42. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İman, kalbin tasdiki ve dilin ikrarıdır. Güven ve emniyet kökünden gelir. Ayetteki 'âmenû' ifadesi, sadece sözlü bir ikrarı değil, aynı zamanda kalben bir teslimiyeti ve güveni ifade eder ki bu da salih amellerin temelini oluşturur.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İman (emn), Kur'an'da sadece bir inanç değil, aynı zamanda bir 'güven' ve 'emniyet' duygusunu da içerir. Allah'a iman etmek, O'nun vaatlerine güvenmek ve O'nunla bir 'güven ilişkisi' kurmak demektir. Bu ayetteki kullanımı, salih amellerle birlikte cennete götüren temel bir güven ilişkisini işaret eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Salihât, her türlü hayırlı ve güzel işi kapsar. Fesadın zıddıdır. Ayetteki 'amîlû's-sâlihât' ifadesi, imanın pratik hayattaki tezahürü olan, hem kişiye hem de topluma fayda sağlayan eylemleri vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Salâh, bir şeyin doğru ve düzgün olması, fesattan uzak olmasıdır. Salihât, Allah'ın rızasına uygun olan, dünyada ve ahirette fayda veren her türlü fiili ifade eder. Bu ayette, imanın tamamlayıcısı olarak cennete götüren amellerin niteliğini belirtir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Teklif, bir kişiye gücünün yettiği bir şeyi emretmektir. Ayetteki 'lâ nukellifu nefsen illâ vus'ahâ' ifadesi, Allah'ın kullarına taşıyamayacakları bir yükü yüklemediğini, sorumlulukların kişinin kapasitesi dahilinde olduğunu açıkça belirtir.

Ebû'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Teklif, meşakkatli bir işi emretmektir. Ancak Kur'an'daki bu ayette, Allah'ın adaletini ve rahmetini göstererek, bu meşakkatin kişinin gücüyle sınırlı olduğunu ifade eder. Yani, Allah'ın emirleri ve yasakları, insanın kaldırabileceği ölçüdedir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Vüs', bir şeyin genişliği ve kapasitesidir. Ayetteki 'illâ vus'ahâ' ifadesi, Allah'ın bir nefse ancak gücünün yettiği kadar yükümlülük yüklediğini, yani sorumlulukların kişinin kaldırabileceği sınırlar içinde olduğunu vurgular. Bu, ilahi adaletin bir göstergesidir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Vüs', bir şeyin alabileceği en geniş alanı veya bir kişinin yapabileceği en üst sınırı ifade eder. Bu ayette, Allah'ın kullarına yüklediği sorumlulukların, onların fiziksel, zihinsel ve ruhsal kapasitelerini aşmadığını, aksine bu kapasiteler dahilinde olduğunu belirtir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Hulûd, bir yerde sürekli kalmak, oradan ayrılmamaktır. Ayetteki 'hüm fîhâ hâlidûn' ifadesi, cennet ehlinin cennetteki ikametlerinin kesintisiz ve sonsuz olacağını, oradan asla çıkarılmayacaklarını mecazi bir anlatımla değil, hakiki bir ebediyetle ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Hulûd, bir şeyin uzun süre devam etmesi veya hiç bitmemesidir. Cennet ehli için kullanıldığında, bu kelime mutlak bir ebediyeti ifade eder. Onların cennetteki varlıkları, zamanla sınırlı olmayıp, sonsuza dek sürecektir.