A'râf Sûresi 43. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ğıll (غِلّ), kalpte gizlenen kin, düşmanlık ve hile gibi kötü duyguları ifade eder. Ayetteki 'nezanâ mâ fî sudûrihim min ğillin' (gönüllerinden kini çıkarıp atarız) ifadesi, cennet ehlinin bu tür olumsuz duygulardan tamamen arındırılacağını, kalplerinin saf ve temiz hale geleceğini belirtir. Bu, cennetin huzur ve barış ortamının bir gereğidir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Ğıll (غِلّ), kalpteki gizli düşmanlık ve hile anlamına gelir. Ayetteki kullanımı, cennet ehlinin kalplerindeki her türlü kötü niyet ve hasedin giderileceğini, böylece birbirlerine karşı tam bir sevgi ve muhabbet içinde olacaklarını vurgular. Bu, cennetin manevi mükemmelliğini gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Hamd (حمد), bir nimete karşılık veya bir güzelliğe binaen yapılan övgüdür. Ayetteki 'el-hamdu lillâhi' (Allah'a hamdolsun) ifadesi, cennet ehlinin cennete ulaşmalarını sağlayan ilahi lütuf ve hidayet karşısında duydukları derin şükran ve minneti dile getirdiğini gösterir. Bu, Allah'ın ihsanına karşı bir itiraf ve övgüdür.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Hamd (حمد), Kur'an'da genellikle Allah'a yöneltilen mutlak övgü ve şükranı ifade eder. Bu ayetteki kullanımı, cennet ehlinin, Allah'ın kendilerini hidayete erdirmesi ve cennete ulaştırması gibi büyük nimetler karşısında hissettikleri tam teslimiyet ve övgüyü yansıtır. Hamd, Allah'ın yüceliğini ve lütfunu kabul etmenin bir ifadesidir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Hidâyet (هداية), bir şeyi lütuf ve incelikle doğru yola iletmektir. Ayetteki 'hedânâ' (bizi hidayet etti) ve 'levlâ en hedânâllâhu' (Allah bizi hidayet etmeseydi) ifadeleri, cennet ehlinin cennete ulaşmalarının tamamen Allah'ın rehberliği sayesinde olduğunu vurgular. Bu, insanın kendi çabasıyla değil, ilahi lütufla doğru yolu bulabileceği inancını pekiştirir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Hidâyet (هداية), Kur'an'da Allah'ın insanlara doğru yolu göstermesi, onları hakikate yönlendirmesi anlamında merkezi bir kavramdır. Bu ayette, cennet ehlinin 'Allah bizi hidayet etmeseydi, biz doğru yolu bulamazdık' sözü, hidayetin tamamen ilahi bir ihsan olduğunu ve insanın kendi başına bu yolu bulmasının mümkün olmadığını açıkça ortaya koyar. Bu, Allah'ın mutlak kudretini ve merhametini vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Cenne (جنة), aslen 'örtmek, gizlemek' anlamındaki 'cenn' kökünden gelir ve ağaçlarla örtülü, sık bitki örtüsüne sahip bahçeleri ifade eder. Kur'an'da ise müminlere vaat edilen, altından ırmaklar akan, nimetlerle dolu ahiret yurdunu ifade eder. Ayetteki 'tilkumu'l-cennetu' (işte o cennet) ifadesi, cennetin somut bir mükafat olduğunu ve salih amellerin karşılığı olarak verildiğini belirtir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Cenne (جنة), Arapçada sık ağaçlıklı bahçe anlamına gelir. Kur'an'da ise bu kelime, ahiretteki mükafat yurdunu mecazi olarak ifade eder. Ayetteki 'üûristumûhâ' (ona mirasçı kılındınız) ifadesiyle birlikte kullanılması, cennetin müminlere bir miras gibi verildiğini, yani onların hak ettikleri bir ödül olduğunu ve ebediyen kendilerine ait olacağını gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Amel (عمل), iradeye dayalı olarak yapılan her türlü iş ve eylemdir. Ayetteki 'bimâ kuntum ta'melûn' (işlediğinize karşılık) ifadesi, cennete girişin ve orada kalıcı olmanın, dünyada yapılan salih amellerin bir sonucu olduğunu açıkça belirtir. Bu, İslam'daki 'amel-ceza' ilişkisinin temelini oluşturur ve cennetin bir lütuf olmasının yanı sıra, aynı zamanda bir karşılık olduğunu da vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Amel (عمل), Kur'an'da insanın iradi olarak gerçekleştirdiği her türlü eylemi ifade eder ve genellikle ahiretteki karşılığıyla ilişkilendirilir. Bu ayetteki 'bimâ kuntum ta'melûn' ifadesi, cennetin, müminlerin dünyadaki iman ve salih amellerinin doğrudan bir sonucu olduğunu gösterir. Bu, İslam'ın sorumluluk ve hesap verebilirlik prensibini vurgular.