A'râf Sûresi 44. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Va'd (وَعْد), hayır veya şer ile ilgili bir haberin gelecekte gerçekleşeceğine dair verilen sözdür. Ayetteki 'وَوَعَدَنَا رَبُّنَا' ifadesi, Allah'ın cennetliklere vaat ettiği mükafatın gerçekleştiğini ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Va'd (وَعْد), bir şeyin olacağını bildirmek ve taahhüt etmektir. Burada cennetliklerin, Allah'ın kendilerine cenneti vaat ettiğini ve bu vaadin hakikate dönüştüğünü dile getirmeleridir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Vecede (وَجَدَ), bir şeyi elde etmek, ona ulaşmak veya onun varlığını idrak etmektir. Ayetteki 'وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا' ifadesi, cennetliklerin Allah'ın vaadinin gerçekliğini bizzat deneyimleyerek bulduklarını ve tasdik ettiklerini gösterir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Vecede (وَجَدَ), bir şeyin varlığına muttali olmak, onu elde etmek veya onun hakikatini kavramaktır. Cennetliklerin bu kelimeyi kullanması, Allah'ın vaatlerinin sadece bir sözden ibaret olmadığını, bilakis somut bir gerçeklik olarak karşılarına çıktığını belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Hakk (حَقّ), bir şeyin sabit ve doğru olması, şüphe götürmemesi demektir. Ayetteki 'حَقًّا' kelimesi, Allah'ın vaatlerinin kesinlikle gerçekleştiğini, şüpheye mahal bırakmayacak bir gerçeklik olduğunu vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Hakk (حَقّ), Kur'an'da mutlak gerçeklik, doğru ve adalet anlamlarında kullanılır. Bu ayette, Allah'ın vaatlerinin 'hak' olarak bulunması, onların mutlak ve değişmez bir gerçeklik olduğunu, dolayısıyla cennet ve cehennemin varlığının kesinliğini ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ezen (أَذَنَ), bir şeyi duyurmak, ilan etmek demektir. Müezzin (مُؤَذِّنٌ), bu duyuruyu yapan kişidir. Ayetteki 'فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ' ifadesi, kıyamet gününde herkesin duyacağı şekilde bir ilanın yapılacağını belirtir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Müezzin (مُؤَذِّنٌ), bir haberi veya çağrıyı yüksek sesle bildiren kimsedir. Burada, cennetlikler ve cehennemlikler arasındaki diyalogdan sonra, ilahi bir hükmün, yani lanetin zalimlere yönelik olduğunun açıkça ilan edildiğini gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Zulm (ظُلْم), bir şeyi ait olduğu yerden başka bir yere koymak, haddi aşmak ve haksızlık etmektir. Ayetteki 'عَلَى ٱلظَّـٰلِمِينَ' ifadesi, Allah'ın lanetinin, Allah'ın emirlerine karşı gelerek kendilerine veya başkalarına haksızlık edenlere yönelik olduğunu belirtir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Zulm (ظُلْم), Kur'an'da genellikle Allah'ın sınırlarını aşmak, O'na şirk koşmak veya insanlara haksızlık etmek anlamında kullanılır. Bu ayetteki zalimler, Allah yolundan alıkoyan, o yolun eğriliğini isteyen ve ahireti inkar eden kişiler olarak tanımlanarak, zulmün geniş kapsamlı bir günah olduğunu gösterir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Zulm (ظُلْم), bir şeyi yerinden saptırmak, hakkı çiğnemek ve adaletsizlik yapmaktır. Ayetteki zalimler, Allah'ın belirlediği doğru yoldan saparak, hem kendilerine hem de başkalarına zarar veren, dolayısıyla ilahi laneti hak eden kimselerdir.