Meâric Sûresi 12. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Meâric 12Cüz 29 · Sayfa 569

Meâric Sûresi 12. Âyet

المعارج

Ve sâhibetihi ve eḣîh(i)

(11-14) Birbirlerine gösterilirler. Günahkar kimse ister ki, o günün azabından kurtulmak için oğullarını, karısını, kardeşini, kendisini koruyup barındıran tüm ailesini ve yeryüzünde bulunanların hepsini fidye olarak versin de, kendisini kurtarsın.

Meâric Suresi'nin 12. ayeti, kıyamet günündeki dehşeti ve insanın o günkü çaresizliğini tasvir ederken, kişinin en yakın akrabalarından bile kaçma arzusunu ve kendini kurtarma çabasını vurgular. Bu ayet, aile bağlarının bile o günkü azap karşısında anlamsızlaştığını gösterir.

1صَـٰحِبَتِهِۦs-h-b

Kök:ص ح ب—Ayette 'eşi, karısı' anlamında kullanılmıştır, kıyamet gününde kişinin en yakınlarından bile kaçma arzusunu ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'sahib' kelimesinin 'birliktelik, arkadaşlık' anlamlarına geldiğini belirtir. 'Sahibe' ise erkeğin eşi için kullanılır, çünkü eşler hayat arkadaşlığı ve birliktelik içindedirler. Ayetteki kullanımı, kıyamet gününde bu derin ilişkinin bile terk edilmek istenmesini gösterir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'sahibe' kelimesinin Kur'an'da genellikle 'eş' anlamında kullanıldığını ve bu kullanımın, kişinin hayatındaki en yakın ve sürekli arkadaşını ifade ettiğini belirtir. Ayetteki bağlamda, bu yakınlığın bile o günkü azaptan kurtulmak için feda edilmek istenmesi, durumun vahametini ortaya koyar.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'sahibe' kavramının Kur'an'da genellikle 'eş' anlamında kullanıldığını ve bu ilişkinin dünyevi bağlamda güçlü bir aidiyet ve sorumluluk ifade ettiğini vurgular. Ancak kıyamet gününde bu bağın bile koparılmak istenmesi, insanın kendi nefsini kurtarma güdüsünün diğer tüm bağların önüne geçtiğini gösterir.

2أَخِيهِe-h-v

Kök:أ خ و—Ayette 'kardeşi' anlamında kullanılmıştır, kişinin kan bağıyla en yakın olduğu akrabalarından bile kaçma isteğini ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'ah' (kardeş) kelimesinin hem nesep kardeşliğini hem de dinde veya dostlukta kardeşliği ifade ettiğini belirtir. Ayetteki kullanımı, nesep kardeşliğine işaret eder ve kıyamet gününde bu güçlü kan bağının bile terk edilmek istenmesini vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'ah' kelimesinin temel anlamının 'ortaklık ve benzerlik' olduğunu ve bu ortaklığın en belirgin şeklinin nesep kardeşliği olduğunu ifade eder. Ayetteki 'kardeşi' ifadesi, kişinin en yakın akrabalık bağlarından bile vazgeçme arzusunu, o günkü azabın şiddetini göstermektedir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'ah' kelimesinin Kur'an'da genellikle 'kan bağı olan kardeş' anlamında kullanıldığını ve bu bağın toplumsal ve ailevi ilişkilerde önemli bir yer tuttuğunu belirtir. Ayetteki bağlamda, bu güçlü bağın bile terk edilmek istenmesi, kıyamet gününün dehşetini ve insanın kendi nefsini kurtarma çabasının önceliğini ortaya koyar.

Bu âyetin tefsiri eserlerde henüz eşleştirilmedi.

Eşleştirme tamamlandıkça bu bölüm otomatik dolar.