Velleżîne hum li-emânâtihim ve 'ahdihim râ'ûn(e)
Onlar, emanetlerini ve verdikleri sözü gözeten kimselerdir.
Onlar emanetlerini ve ahitlerini gözetirler.
Bu ayet, müminlerin temel ahlaki vasıflarından ikisi olan emanete riayet ve ahde vefa kavramlarını vurgulamaktadır. Dilbilimsel olarak bu kavramlar, güvenilirlik ve sorumluluk bilincinin önemini ortaya koyar.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Emanet (أمانة), güvenilen, emniyet edilen şey demektir. Ayetteki 'emanat' kelimesi, Allah'ın kullarına yüklediği dinî vecibelerden tutun da, insanların birbirlerine bıraktıkları mallara kadar geniş bir yelpazeyi kapsar. Bu bağlamda, emanetlere riayet etmek, güvenilirliğin ve sorumluluk bilincinin bir göstergesidir.
Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İzutsu, 'emn' kökünden türeyen 'emanet' kavramının Kur'an'da 'güven, emniyet, güvenilirlik' anlamlarını taşıdığını belirtir. Ayetteki çoğul kullanımı, müminlerin hayatın her alanında, hem Allah'a karşı hem de insanlara karşı taşıdıkları tüm sorumlulukları kapsayan geniş bir güven yelpazesine işaret eder.
Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'emanet' kelimesinin mecazi olarak 'dinî vecibeler' anlamına gelebileceğini belirtir. Ayetteki 'emanat' ifadesi, sadece maddi emanetleri değil, aynı zamanda Allah'ın kullarına yüklediği namaz, oruç gibi ibadetleri ve diğer şer'î hükümleri de içerir ki, bunlara riayet etmek de bir emanettir.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ahd (عهد), bir şeyi korumak, gözetmek ve ona bağlı kalmak demektir. Ayetteki 'ahdihim' ifadesi, Allah ile yapılan ahitleri (iman, ibadet) ve insanlar arasında yapılan sözleşmeleri, antlaşmaları kapsar. Bu, verilen sözlere sadık kalmanın müminlerin temel vasfı olduğunu gösterir.
Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, ahdin, bir şeyi koruma ve gözetme anlamının yanı sıra, 'emir' ve 'vasiyet' anlamlarına da geldiğini belirtir. Bu ayetteki 'ahdihim', müminlerin Allah'ın emirlerine ve Peygamber'in vasiyetlerine bağlılıklarını da içerir, yani sadece sözlü taahhütler değil, aynı zamanda ilahi yükümlülükler de kastedilir.
Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'ahd' kavramının Kur'an'da 'sözleşme, antlaşma, yemin, taahhüt' gibi anlamlarda kullanıldığını ifade eder. Ayetteki bağlamda, müminlerin hem Allah'a verdikleri sözlere (iman ve ibadet) hem de insanlar arası ilişkilerde verdikleri sözlere sadık kalmaları gerektiği vurgulanır, bu da toplumsal düzen ve güvenin temelidir.
İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Ra'y (رعي), bir şeyi gözetmek, korumak ve ona dikkat etmek demektir. Ayetteki 'ra'ûn' kelimesi, emanet ve ahitlere karşı gösterilen titizliği, onları ihmal etmeyip hakkıyla yerine getirme çabasını ifade eder. Bu, sadece söz vermekle kalmayıp, o sözün gereğini yapma eylemini vurgular.
Ebû'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'ra'y' kelimesinin 'bir şeyi korumak, gözetmek ve idare etmek' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'ra'ûn' ifadesi, müminlerin emanet ve ahitlerini sadece bilmekle kalmayıp, aynı zamanda onları aktif olarak koruyup, gereğini yerine getirme sorumluluğunu üstlendiklerini gösterir.
Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'ra'ûn' kelimesinin 'muhafaza edenler, riayet edenler' anlamında kullanıldığını açıklar. Bu ayette, müminlerin emanet ve ahitlerine karşı pasif bir duruş sergilemeyip, aksine onları aktif bir şekilde koruyup, yerine getirme konusunda gayretli oldukları vurgulanır.
Bu âyetin tefsiri eserlerde henüz eşleştirilmedi.
Eşleştirme tamamlandıkça bu bölüm otomatik dolar.