Mürselât Sûresi 6. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'uzr' kelimesini, bir kimsenin yaptığı bir işten dolayı kınanmasını gerektiren bir durumun ortadan kalkması veya o durumun hafifletilmesi olarak açıklar. Ayetteki bağlamda, vahyin insanlara bir mazeret bırakmayacak şekilde gönderilmesi veya insanların mazeretlerinin kabul edilmesi için bir sebep sunulması anlamında kullanılmıştır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'uzr' kelimesini 'mazeret' olarak yorumlar ve ayetteki kullanımını, 'Allah'ın kullarına bir mazeret bırakmaması için gönderilen vahiy' şeklinde açıklar. Yani, vahiy geldikten sonra insanların 'bilmiyorduk' deme mazeretleri kalmaz.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'uzr' kavramının Kur'an'daki kullanımının, genellikle ilahi yargı karşısında insanın kendini savunma çabasıyla ilişkili olduğunu belirtir. Bu ayette ise, vahyin gönderilişinin, insanların gelecekteki bir yargı gününde mazeret sunma imkanını ortadan kaldırma veya onlara bir mazeret sunma fırsatı verme gibi çift yönlü bir işlevi olduğunu ima eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'nuzr' kelimesini 'uyarı' ve 'korkutma' olarak açıklar. Ayetteki bağlamda, vahyin insanları ahiret azabına karşı uyarmak ve onları kötü akıbetten sakındırmak amacıyla gönderildiğini belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'inzâr' (نذر kökünden) kelimesini, 'korkutmak' ve 'bir tehlikeye karşı uyarmak' olarak tanımlar. Özellikle, uyarılan kişinin bu uyarıdan etkilenerek kötü bir durumdan sakınması hedeflenir. Ayetteki 'nuzr' ise, vahyin insanları gelecekteki azaba karşı uyarıcı bir rol üstlendiğini gösterir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'nuzr' kavramının Kur'an'da genellikle peygamberlerin tebliğ görevlerinin temel bir parçası olarak kullanıldığını vurgular. Bu ayetteki 'nuzr' da, gönderilen vahyin, insanları Allah'ın emirlerine uymaya ve yasaklarından kaçınmaya teşvik eden bir uyarıcı niteliğini ifade eder.