Aḣrace minhâ mâehâ vemer'âhâ
Ondan suyunu ve merasını çıkardı.
Ondan suyunu ve otlağını çıkardı.
Bu ayet, Allah'ın yeryüzünü insanlar ve hayvanlar için yaşanılır kıldığını, su ve bitki örtüsü gibi temel yaşam kaynaklarını nasıl var ettiğini dilbilimsel bir derinlikle ifade etmektedir. Kelimelerin kök anlamları, yaratılışın ve rızkın ilahi düzenini vurgular.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): H-r-c kökü, bir şeyin bir yerden ayrılıp dışarı çıkması anlamına gelir. Ayetteki 'ahrace' fiili, Allah'ın yeryüzünden suyu ve otlağı, yani yaşamın temel unsurlarını, görünür ve erişilebilir kılması, onları varlık alanına çıkarması anlamındadır. Bu, ilahi kudretin bir tecellisidir.
Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'ahrace' fiilini mecazi olarak 'ortaya koymak, yaratmak' anlamında kullanır. Yeryüzünden suyun ve otlağın çıkarılması, onların daha önce var olmayan bir şekilde meydana getirilmesi veya gizli olanın açığa çıkarılması olarak yorumlanır. Bu, Allah'ın yaratma ve rızıklandırma fiilini vurgular.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): M-v-h kökü, 'su' anlamına gelir ve Kur'an'da genellikle hayatın kaynağı olarak zikredilir. Ayetteki 'mâ'ahâ' ifadesi, yeryüzünün kendi suyunu, yani içindeki ve üzerindeki tüm su kaynaklarını ifade eder. Bu, Allah'ın yeryüzünü canlılar için yaşanılır kılmasının temel bir unsurudur.
Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'mâ'' kavramının Kur'an'da sadece fiziksel bir madde olmaktan öte, hayatın ve bereketin sembolü olduğunu belirtir. 'Mâ'ahâ' ifadesi, yeryüzünün canlılara sunduğu yaşam kaynağını, ilahi lütfun bir göstergesi olarak vurgular.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): R-'-y kökü, 'otlamak, gütmek, korumak' anlamlarına gelir. 'Mer'â' ise otlak, otlama yeri demektir. Ayetteki 'mer'âhâ' ifadesi, yeryüzünün hayvanlar için sağladığı bitki örtüsünü, yani otlakları ve meraları ifade eder. Bu, Allah'ın tüm canlıların rızkını temin ettiğini gösterir.
Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'mer'â' kelimesinin sadece otlak alanı değil, aynı zamanda o alanda yetişen otları da kapsadığını belirtir. Bu, yeryüzünün hayvanların beslenmesi için gerekli olan tüm bitkisel kaynakları barındırdığını ve Allah'ın bu rızkı onlara sunduğunu vurgular.
Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'mer'â' kelimesinin Kur'an'daki kullanımının, yeryüzünün canlılar için bir yaşam alanı ve rızık kaynağı olarak yaratılışını pekiştirdiğini ifade eder. 'Mer'âhâ' ifadesi, yeryüzünün hayvanlar için özel olarak hazırlanmış bir beslenme alanı olduğunu gösterir.
Bu âyetin tefsiri eserlerde henüz eşleştirilmedi.
Eşleştirme tamamlandıkça bu bölüm otomatik dolar.