Nâziât Sûresi 32. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'cebel' kelimesini yeryüzünde yükselen, büyük ve sabit bir kütle olarak tanımlar. Ayetteki 'el-cibâl' ifadesi, Allah'ın kudretinin bir nişanesi olarak yaratılan ve yeryüzünün dengesini sağlayan bu büyük oluşumları ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'cibâl' kelimesinin Kur'an'da genellikle yeryüzünün direkleri ve sabitleyicileri anlamında kullanıldığını belirtir. Bu ayette de dağların yeryüzünü sarsılmaktan koruyan birer kazık gibi işlev gördüğü mecazına işaret eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'cibel' kavramının Kur'an'da sadece fiziksel bir nesne olmanın ötesinde, Allah'ın azametini ve yaratılışındaki hikmeti gösteren bir sembol olarak kullanıldığını vurgular. Nâziât Suresi'ndeki bu kullanım, kıyamet öncesi ve sonrası evrenin düzeni bağlamında dağların önemini pekiştirir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'ersâhâ' fiilinin 'sabitlemek, sağlamlaştırmak, yerleştirmek' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki kullanımıyla, Allah'ın dağları yeryüzüne öyle bir şekilde yerleştirdiğini ifade eder ki, bu sayede yeryüzü sarsılmaz ve dengede kalır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'irsâ' kelimesinin aslen geminin demir atarak sabitlenmesi anlamına geldiğini ve buradan hareketle bir şeyi sağlam bir şekilde yerleştirmek, sabitlemek anlamında kullanıldığını açıklar. Ayetteki 'ersâhâ' fiili, dağların yeryüzüne birer kazık gibi çakılarak sabitlendiğini mecazi olarak anlatır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'ersâhâ' fiilinin Kur'an'da genellikle dağların yeryüzünü sarsılmaktan koruyan birer denge unsuru olarak yaratılmasını ifade ettiğini belirtir. Bu ayette de dağların sadece var olmakla kalmayıp, aynı zamanda yeryüzünün istikrarını sağlayan bir işlevle donatıldığını vurgular.