Nâziât Sûresi 39. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Cahîm, 'cahm' kökünden türemiş olup, şiddetli yanan ateştir. Kur'an'da genellikle cehennemin bir ismi olarak, özellikle de azabın şiddetini vurgulamak için kullanılır. Bu ayette, dünya hayatını tercih edenlerin karşılaşacağı korkunç akıbeti belirtir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Cahîm, 'cahmet'ten gelir ki, gözün şiddetli bakışıdır. Buradan hareketle, cehennemin şiddetli ateşi ve dehşeti kastedilir. Ayetteki kullanımı, dünya zevklerine dalanların varacağı yerin ne denli korkunç olduğunu mecazi bir dille anlatır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Cahîm, Kur'an'da cehennemin farklı veçhelerini ifade eden isimlerden biridir. Genellikle alevlerin şiddeti ve yakıcılığı ile ilişkilendirilir. Bu ayette, dünya hayatına öncelik verenlerin ahiretteki cezalandırılmasının somut bir tasviri olarak yer alır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Me'vâ, 'evâ' kökünden türemiş olup, bir yere sığınmak, barınmak ve dönmek anlamına gelir. Kur'an'da hem cennet hem de cehennem için kullanılır. Bu ayette, dünya hayatını tercih edenlerin sığınacağı ve kalacağı yerin cehennem olduğunu açıkça belirtir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Me'vâ, kişinin nihai olarak varacağı ve ikamet edeceği yerdir. Ayetteki 'el-Me'vâ' ifadesi, dünya hayatını ahirete tercih edenlerin kaçınılmaz sonunun cehennem olduğunu vurgular; bu, onların 'dönüş yeri'dir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Me'vâ kelimesi, Kur'an'da genellikle bir son durak, bir barınak veya bir sığınak anlamında kullanılır. Nâziât 39'daki kullanımı, dünya hayatına aldananların ahiretteki 'barınağının' cehennem olacağını, yani oranın onların kaçınılmaz ve kalıcı ikametgahı olacağını ifade eder.