Enfâl Sûresi 2. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İman (أمن), kalbin tasdiki ve güven duymasıdır. Mümin (مؤمن) ise, kalbiyle tasdik eden ve bu tasdikin gereğini yerine getiren kişidir. Ayetteki 'el-Mü'minûn' ifadesi, sadece dille ikrar edenleri değil, aynı zamanda kalben tasdik edip Allah'a güvenen ve O'nun emirlerine teslim olan kişileri ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İman (أمن) kavramı, Kur'an'da sadece bir inanç beyanı olmaktan öte, Allah'a karşı tam bir güven ve teslimiyet halini ifade eder. Mümin (مؤمن), bu güveni içselleştirmiş ve hayatına yansıtmış kişidir. Ayetteki kullanımı, müminlerin Allah'a olan derin bağlılıklarını ve O'nun kelamına karşı duyarlılıklarını vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): İman (أمن), lügatte emniyet ve güven vermek anlamına gelir. Şer'î ıstılahta ise, Allah'ın birliğini, peygamberlerini ve getirdiklerini kalben tasdik edip dil ile ikrar etmektir. Ayetteki 'el-Mü'minûn', bu tasdik ve ikrarı hayatlarının merkezine koyan, Allah'a tam bir güvenle bağlanan kimselerdir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Zikr (ذكر), bir şeyi hatırlamak, anmak ve akılda tutmaktır. Ayetteki 'zükira' (ذكِرَ) ifadesi, Allah'ın adının anılmasıyla birlikte O'nun azametinin, kudretinin ve haşmetinin kalplerde canlanmasını ifade eder. Bu, sadece lafzen anmak değil, aynı zamanda O'nun büyüklüğünü idrak etmektir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Zikr (ذكر), unutulan bir şeyi hatırlamak veya akılda olan bir şeyi muhafaza etmektir. Allah'ın zikri ise, O'nun isimlerini, sıfatlarını, emirlerini ve yasaklarını hatırlamak, O'nu anmaktır. Ayetteki 'izâ zükira' (إِذَا ذُكِرَ) ifadesi, Allah'ın anılmasıyla müminlerin kalplerinde oluşan derin etkiyi vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Zikr (ذكر) kelimesi Kur'an'da geniş bir anlam yelpazesine sahiptir; anmak, hatırlamak, öğüt almak, şükretmek gibi anlamlara gelir. Bu ayetteki 'zükira' (ذكِرَ) kullanımı, Allah'ın adının anılmasıyla müminlerin kalplerinde oluşan huşu ve saygıyı, O'nun azametini hatırlama halini ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Vecel (وجل), kalbin korku ve saygıdan dolayı titremesidir. Ayetteki 'vecilet kulûbuhum' (وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ) ifadesi, Allah anıldığında müminlerin kalplerinin O'nun azametinden dolayı bir huşu ve ürpertiyle dolmasını, O'na karşı duydukları derin saygıyı mecazi olarak anlatır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Vecel (وجل), bir şeyden korkmak ve ürpermektir. Bu korku, bazen saygı ve tazimden kaynaklanır. Ayetteki 'vecilet' (وَجِلَتْ) kelimesi, müminlerin Allah'ın adını duyduklarında hissettikleri, O'nun azameti karşısında duyulan derin saygı ve huşu ile karışık bir ürpertiyi ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Vecel (وجل), kalbin korku ve saygıdan dolayı sarsılmasıdır. Bu, sadece bir korku değil, aynı zamanda Allah'ın büyüklüğünü idrak etmenin getirdiği bir huşu halidir. Ayetteki 'vecilet kulûbuhum' (وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ) ifadesi, müminlerin Allah'a karşı duydukları derin saygı ve O'nun azameti karşısındaki teslimiyetlerini gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Tilavet (تلاوة), bir şeyi takip etmek, peşinden gitmek ve okumaktır. Kur'an için kullanıldığında, ayetleri doğru bir şekilde ve manasını düşünerek okumayı ifade eder. Ayetteki 'tüliyet' (تُلِيَتْ) kelimesi, Kur'an ayetlerinin müminlere okunması ve onların bu okunuşa kulak vermesi anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Tilavet (تلاوة), bir şeyi peş peşe okumak ve takip etmektir. Kur'an tilaveti, sadece lafızları okumak değil, aynı zamanda manalarını düşünmek ve gereğince amel etmektir. Ayetteki 'tüliyet aleyhim' (تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ) ifadesi, ayetlerin müminlere okunmasıyla onların kalplerinde oluşan etkiyi vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Tilavet (تلاوة), Kur'an'ı okumak ve onu takip etmektir. Bu, sadece lafızları telaffuz etmek değil, aynı zamanda manalarını anlamaya çalışmak ve onunla amel etmektir. Ayetteki 'tüliyet' (تُلِيَتْ) kelimesi, Kur'an ayetlerinin müminler üzerindeki dönüştürücü etkisini, onların imanlarını artırma gücünü ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İman (إيمان), kalbin tasdiki ve güven duymasıdır. Ayetteki 'zâdet-hum îmânen' (زَادَتْهُمْ إِيمَـٰنًا) ifadesi, Kur'an ayetlerinin okunmasıyla müminlerin Allah'a olan inançlarının ve güvenlerinin daha da pekişmesini, manevi olarak güçlenmelerini ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İman (إيمان), Kur'an'da dinamik bir kavramdır; durağan bir inanç beyanı değil, sürekli gelişen ve derinleşen bir haldir. Ayetteki 'zâdet-hum îmânen' (زَادَتْهُمْ إِيمَـٰنًا) ifadesi, müminlerin Kur'an ile etkileşimleri sonucunda imanlarının nicelik ve nitelik olarak artmasını, daha sağlam bir zemine oturmasını gösterir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): İman (إيمان) kelimesi, Kur'an'da genellikle Allah'a, peygamberlere ve ahiret gününe olan tasdiki ifade eder. Bu ayetteki 'zâdet-hum îmânen' (زَادَتْهُمْ إِيمَـٰنًا) kullanımı, Kur'an ayetlerinin müminlerin kalplerinde oluşturduğu etkiyle, onların Allah'a olan bağlılıklarının ve teslimiyetlerinin daha da güçlenmesini anlatır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Tevekkül (توكل), bir işi başkasına havale etmek, ona güvenmek ve dayanmaktır. Allah'a tevekkül etmek ise, tüm işlerde O'na güvenmek, O'na teslim olmak ve O'nun takdirine razı olmaktır. Ayetteki 'yetewekkelûn' (يَتَوَكَّلُونَ) ifadesi, müminlerin hayatlarının her alanında Rablerine tam bir güvenle bağlandıklarını gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Tevekkül (توكل) kavramı, Kur'an'da Allah'a karşı tam bir güven ve teslimiyet halini ifade eder. Bu, pasif bir bekleyiş değil, gerekli çabayı gösterdikten sonra sonucunu Allah'a bırakmaktır. Ayetteki 'yetewekkelûn' (يَتَوَكَّلُونَ) ifadesi, müminlerin Allah'a olan derin inançlarının bir yansıması olarak, O'nun kudretine ve hikmetine tam bir güvenle dayanmalarını anlatır.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Tevekkül (توكل), kalbin Allah'a güvenmesi ve O'na dayanmasıdır. Bu, sebeplere sarılmayı terk etmek değil, sebeplere sarıldıktan sonra sonucunu Allah'a bırakmaktır. Ayetteki 'yetewekkelûn' (يَتَوَكَّلُونَ) kelimesi, müminlerin Allah'a olan derin bağlılıklarını ve O'nun her şeye gücü yeten olduğunu bilerek O'na teslimiyetlerini ifade eder.