Abese Sûresi 14. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Abese 14Cüz 30 · Sayfa 585

Abese Sûresi 14. Âyet

عبس

Merfû'atin mutahhera(tin)

(13-16) O, şerefli ve sadık yazıcı meleklerin elindeki yüksek, tertemiz ve çok değerli sahifelerdedir.

Abese Suresi'nin 14. ayeti, Kur'an'ın kutsallığını ve yüceliğini vurgulayan iki önemli sıfatla, 'merfû'a' ve 'mutahhara' kelimeleriyle, onun ilahi kaynağını ve safiyetini ifade etmektedir. Bu kelimeler, Kur'an'ın hem manevi mertebesini hem de maddi ve manevi kirlerden arınmışlığını dilbilimsel olarak pekiştirmektedir.

1مَّرْفُوعَةٍr-f-'-

Kök:ر ف ع—Yüceltilmiş, yüksek bir mertebeye çıkarılmış, şerefli kılınmış.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ref'' kelimesinin asıl anlamının bir şeyi bulunduğu yerden daha yüksek bir yere kaldırmak olduğunu belirtir. Ayetteki 'merfû'a' kelimesi, Kur'an'ın manevi olarak yüce bir makama sahip olduğunu, şerefli ve saygın bir konumda bulunduğunu ifade eder. Bu, onun ilahi kaynaklı oluşu ve değerinin yüksekliği ile ilişkilidir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'merfû'a' kelimesini 'yüceltilmiş, şerefli kılınmış' olarak açıklar. Ayetteki kullanımıyla, Kur'an'ın sıradan metinlerden farklı olarak ilahi bir yüceliğe sahip olduğunu ve bu yüceliğin onun içeriğinin kutsallığından kaynaklandığını vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'ref'' kökünden türeyen kelimelerin Kur'an'da genellikle manevi yükseliş, yücelik ve ilahi makamlarla ilişkilendirildiğini belirtir. 'Merfû'a' kelimesi, Kur'an'ın Allah katındaki yüksek mertebesini ve insanlık için taşıdığı üstün değeri semantik olarak ifade eder.

2مُّطَهَّرَةٍۭt-h-r

Kök:ط ه ر—Maddi ve manevi her türlü kirden arındırılmış, saf ve temiz kılınmış.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'tahâret' kelimesinin hem maddi pisliklerden arınmayı hem de manevi kirlerden, şüphelerden ve batıl inançlardan uzak olmayı ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'mutahhara' kelimesi, Kur'an'ın her türlü tahrifattan, yanlışlıktan ve beşeri müdahaleden arınmış, saf ve ilahi bir metin olduğunu vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'tahâret'in hem duyularla algılanan pisliklerden temizlenmeyi hem de akıl ve kalp için geçerli olan manevi arınmayı kapsadığını ifade eder. 'Mutahhara' kelimesi, Kur'an'ın hem lafız hem de mana itibarıyla kusursuz, hatasız ve her türlü şaibeden uzak olduğunu, dolayısıyla ona ancak temiz kalplerle yaklaşılması gerektiğini ima eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'tahâret'in zıt anlamlısı olan 'necâset' (pislik) kavramıyla karşılaştırıldığında, 'mutahhara'nın Kur'an'ın ilahi kaynağının saflığını ve onun beşeri eksikliklerden münezzeh olduğunu gösterdiğini belirtir. Bu, Kur'an'ın içeriğinin doğruluğu ve güvenilirliği açısından kritik bir niteliktir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'tahâret' kavramının Kur'an'da sadece fiziksel temizliği değil, aynı zamanda ahlaki ve itikadi saflığı da ifade ettiğini vurgular. 'Mutahhara' kelimesi, Kur'an'ın mesajının ve hükümlerinin her türlü batıl düşünceden, ahlaki yozlaşmadan ve beşeri zaaflardan arınmış olduğunu, dolayısıyla insanlığa en saf ve doğru yolu gösterdiğini semantik olarak pekiştirir.

Abese Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

Merfû’a (Yükseltilmiş) & Mutahhara (Tertemiz) Levh-i Mahfûz (Korunmuş Levha) A‘yân-ı sâbite’nin “yansıdığı”, tertemiz korunmuş mertebe.

Bir önceki mertebenin, “Levh-i Mahfûz” (Korunmuş Levha) üzerine “yükseltilmesi” ve “tertemiz” bir şekilde muhafaza edilmesi anlatılır. Burası a‘yân-ı sâbite’nin bir nevi “yansıması”dır. Bu mertebede Kur’an, her türlü değişiklik ve bozulmadan korunmuş, tertemiz bir surette yazılıdır.

Burada “yükseltilmiş” olması, bu makamın ulvî ve zâti oluşuna; “tertemiz” oluşu ise her türlü noksanlıktan ve beşerî katkıdan uzak olmasına işaret eder.

Eserin tamamını oku Okuyucuda aç