Abese Sûresi 36. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'sahib' kelimesinin 'birliktelik, arkadaşlık' anlamlarına geldiğini belirtir. 'Sahibe' ise, erkeğin hayat arkadaşı olan karısı için kullanılır. Ayetteki kullanımı, kıyamet gününde kişinin dünyadaki en yakın arkadaşı ve eşi olan karısından dahi yüz çevireceğini, onunla olan bağını koparacağını anlatır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'sahibe' kelimesinin mecazi olarak 'karı' anlamında kullanıldığını ifade eder. Ayetteki bağlamda, kıyamet gününün şiddeti nedeniyle kişinin, dünyada en çok birlikte olduğu, sırdaşı ve hayat arkadaşı olan karısından bile uzaklaşma isteğini vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'sahib' kökünün Kur'an'da 'birlikte olmak, arkadaşlık etmek' gibi sosyal ilişkileri ifade ettiğini belirtir. 'Sahibe' kelimesi ise bu ilişkinin en özel ve yakın biçimi olan evlilik bağını temsil eder. Ayetteki kullanımı, bu en güçlü sosyal bağın bile kıyamet gününün dehşeti karşısında çözüleceğini gösterir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'benûn' (oğullar) kelimesinin evlatları ifade ettiğini belirtir. Ayetteki kullanımı, kıyamet gününün dehşetinin, kişinin kendi soyundan gelen, canından bir parça olan evlatlarından bile uzaklaşmasına neden olacak kadar büyük olduğunu anlatır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'benûn' kelimesinin 'oğullar' anlamına geldiğini ve genellikle erkek evlatlar için kullanıldığını ifade eder. Ayetteki bağlamda, kişinin dünyadaki en değerli varlıklarından olan oğullarından bile kaçma isteğini, o günkü korkunun ve kendi nefsini kurtarma çabasının bir göstergesi olarak açıklar.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'benûn' kelimesinin Kur'an'da genellikle 'evlatlar, nesil' anlamında kullanıldığını ve kişinin dünyadaki en önemli bağlarından biri olduğunu belirtir. Ayetteki kullanımı, kıyamet gününde bu güçlü bağın bile kopacağını, her bireyin kendi derdine düşeceğini vurgular.