Abese Sûresi 40. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'vech' kelimesinin bir şeyin ön tarafı ve ilk görünen kısmı olduğunu belirtir. Ayetteki 'vücûh' ise, kıyamet gününde insanların dış görünüşlerinin, iç hallerini yansıtacak şekilde değişeceğini, özellikle de azap ehlinin yüzlerinin keder ve zilletle kaplanacağını ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'vech'in bazen zatın kendisi, bazen de bir şeyin yönü veya önü anlamına geldiğini açıklar. Bu ayetteki 'vücûh' ise, kıyamet gününde insanların şahsiyetlerinin ve akıbetlerinin yüzlerine yansıyacağını, bu yüzlerin azabın ve kederin izlerini taşıyacağını vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'da 'vech' kavramının sadece fiziksel yüzü değil, aynı zamanda kişinin onurunu, itibarını ve genel durumunu da ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'vücûh'un 'tozlanmış' olması, bu kişilerin kıyamet günündeki zilletini, onursuzluğunu ve Allah katındaki değersizliğini sembolize eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'ğabere' kelimesinin 'toz' anlamına geldiğini ve bu ayetteki kullanımının, kıyamet gününde kâfirlerin yüzlerinin zillet ve kederden dolayı tozla kaplanmış gibi olacağını, yani kararmış ve çirkinleşmiş bir hal alacağını ifade ettiğini belirtir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'ğabere'nin mecazi bir ifade olduğunu ve yüzlerin tozlanmasının, o günkü dehşet ve üzüntüden dolayı yüzlerin renginin değişmesi, kararması ve kederle kaplanması anlamına geldiğini açıklar. Bu, azabın ve zilletin bir göstergesidir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ğabere'nin 'toz' anlamına geldiğini ve bu ayetteki 'aleyhâ ğaberetun' ifadesinin, yüzlerin tozla kaplanması gibi, keder ve zilletle kaplanması, kararması ve çirkinleşmesi anlamında kullanıldığını vurgular. Bu durum, cehennemliklerin halini tasvir eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'ğabere' kelimesinin Kur'an'da genellikle olumsuz bir bağlamda, zillet, keder ve azabın bir sembolü olarak kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki 'ğaberetun', kıyamet gününde inkârcıların yüzlerinin, işledikleri günahlar nedeniyle kararmış, solmuş ve zilletle kaplanmış bir halde olacağını ifade eder.