Vemâ ‘aleyke ellâ yezzekkâ
(İstemiyorsa) onun arınmamasından sana ne!
Abese Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
Yine seyr-i sülûktaki eğitim sisteminden bahsedilmektedir. Herkesin arınacak nefis tezkiyesi yapacak diye bir şey yoktur. İrfan ehlinin gözetiminde istidatlı ve kabiliyetli kişiler bu eğitimi kabul edip, üstesinden gelebilirler. Nefsi emamrenin hayal ve şartlanmalarını yıkamayacak kişiler ile ilgilenmek hem onlar, hemde ilgilenen kişi için zaman kaybıdır.
Mâ Aleyke” (Sana Ne?) “İşi Allah’a havale etme” (tefvîz) ve “sadece tebliğ etmekle yükümlü olma” ilkelerinin pratik bir yansımasıdır.
Âyet, sâlike şu mesajı verir: “Senin görevin, insanlara hidâyetin yolunu göstermek (tebliğ) ve onları arınmaya (tezekkâ) davet etmektir. Onların bu davete icabet edip etmemesi, arınıp arınmaması senden sorumlu değildir. Asıl olan, senin bu görevini samimiyetle (ihlâs) ve usulüne uygun olarak (hikmet) yerine getirmendir. Sonuç, yalnızca Allah’a aittir.”
Kul, bir başkasının hidâyeti veya sapkınlığından sorumlu değildir; ancak kendi nefsinin arınmasından sorumludur.[10]