Mutaffifîn Sûresi 16. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'salâ' fiilinin asıl anlamının ateşe girmek ve ateşte yanmak olduğunu belirtir. Ayetteki 'le-sâlû' ifadesi, bu fiilin te'kidli (vurgulu) bir şekilde kullanılmasıyla, cehenneme girişin kesinliğini ve kaçınılmazlığını pekiştirir. Bu, sadece bir giriş değil, aynı zamanda orada kalma ve azap çekme anlamını da içerir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'salâ' fiilini 'ateşe maruz kalmak' veya 'ateşte pişmek' olarak açıklar. Ayetteki kullanımı, günahkarların cehennem ateşinin içine atılacağını ve onunla doğrudan temas edeceğini mecazi bir anlatımla değil, gerçek bir durum olarak ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'salâ' fiilinin Kur'an'daki kullanımının, sadece fiziksel bir yanma eylemini değil, aynı zamanda manevi bir azabı ve pişmanlığı da içerdiğini belirtir. Mutaffifîn Suresi'ndeki bu kullanım, ölçüde ve tartıda hile yapanların ahirette karşılaşacakları hem fiziksel hem de ruhsal azabı vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'cahîm' kelimesinin 'şiddetli ateşi olan yer' veya 'alevleri yükselen ateş' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki kullanımı, günahkarların atılacağı yerin sıradan bir ateş değil, dehşet verici ve yakıcı bir azap yeri olduğunu vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'cahîm' kelimesini 'alevleri şiddetle yanan ateş' olarak tanımlar ve Kur'an'da genellikle cehennemin bir ismi olarak kullanıldığını ifade eder. Mutaffifîn Suresi'ndeki bağlamda, bu kelime, hilekarların karşılaşacağı azabın şiddetini ve yakıcılığını tasvir eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'cahîm' kelimesinin 'derin ve geniş çukur' anlamını da taşıdığını ve bu çukurun ateşle dolu olduğunu belirtir. Ayetteki kullanımı, cehennemin sadece bir ateş yığını değil, aynı zamanda içine düşülen dipsiz bir azap çukuru olduğunu ima eder.