Mutaffifîn

وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ

Veylun lil-mutaffifîn(e)

Ölçüde ve tartıda hile yapanların vay haline!

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ

Elleżîne iżâ-ktâlû ‘alâ-nnâsi yestevfûn(e)

Onlar insanlardan (bir şey) ölçüp aldıkları zaman, tam ölçerler.

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ

Ve-iżâ kâlûhum ev vezenûhum yuḣsirûn(e)

Fakat kendileri onlara bir şey ölçüp, yahut tartıp verdikleri zaman eksik ölçüp tartarlar.

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ

Elâ yazunnu ulâ-ike ennehum meb'ûśûn(e)

(4-6) Onlar, büyük bir gün; insanların, alemlerin Rabbinin huzurunda duracakları gün için diriltileceklerini sanmıyorlar mı?

لِيَوْمٍ عَظِيمٍ

Liyevmin ‘azîm(in)

(4-6) Onlar, büyük bir gün; insanların, alemlerin Rabbinin huzurunda duracakları gün için diriltileceklerini sanmıyorlar mı?

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

Yevme yekûmu-nnâsu lirabbi-l'âlemîn(e)

(4-6) Onlar, büyük bir gün; insanların, alemlerin Rabbinin huzurunda duracakları gün için diriltileceklerini sanmıyorlar mı?

كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍ

Kellâ inne kitâbe-lfuccâri lefî siccîn(in)

Hayır, günahkarların yazısı, muhakkak "Siccin"dedir.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌ

Vemâ edrâke mâ siccîn(un)

"Siccin"in ne olduğunu sen ne bileceksin.

كِتَـٰبٌ مَّرْقُومٌ

Kitâbun merkûm(un)

O, yazılmış bir kitaptır.

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ

Veylun yevme-iżin lilmukeżżibîn(e)

(10-11) O gün yalanlayanların; hesap ve ceza gününü yalanlayanların vay haline!

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ

Elleżîne yukeżżibûne biyevmi-ddîn(i)

(10-11) O gün yalanlayanların; hesap ve ceza gününü yalanlayanların vay haline!

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ

Vemâ yukeżżibu bihi illâ kullu mu'tedin eśîm(in)

Onu, ancak her azgın, günahkar kimse inkar eder.

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَـٰتُنَا قَالَ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ

İżâ tutlâ ‘aleyhi âyâtunâ kâle esâtîru-l-evvelîn(e)

Ona ayetlerimiz okununca, "Eskilerin masalları" der.

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ

Kellâ(s) bel(se) râne ‘alâ kulûbihim mâ kânû yeksibûn(e)

Hayır, hayır! Doğrusu onların kazanmakta oldukları kalplerini paslandırmıştır.

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ

Kellâ innehum ‘an rabbihim yevme-iżin lemahcûbûn(e)

Hayır, şüphesiz onlar, kıyamet günü Rablerini görmekten mahrum bırakılacaklardır.

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ

Śumme innehum lesâlû-lcahîm(i)

Sonra onlar muhakkak cehenneme gireceklerdir.

ثُمَّ يُقَالُ هَـٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

Śumme yukâlu hâżâ-lleżî kuntum bihi tukeżżibûn(e)

Sonra da onlara, "Yalanlamakta olduğunuz işte budur" denecektir.

كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ

Kellâ inne kitâbe-l-ebrâri lefî ‘illiyyîn(e)

Hayır (sandıkları gibi değil!) iyilerin yazısı "İlliyyun"dadır.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ

Vemâ edrâke mâ ‘illiyyûn(e)

"İlliyyun"un ne olduğunu sen ne bileceksin.

كِتَـٰبٌ مَّرْقُومٌ

Kitâbun merkûm(un)

O, yazılmış bir kitaptır.

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ

Yeşheduhu-lmukarrabûn(e)

Ona, Allah'a yakın olanlar şahit olur.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ

İnne-l-ebrâra lefî na'îm(in)

Şüphesiz iyi kimseler, Naim cennetindedirler.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ

‘Alâ-l-erâ-iki yenzurûn(e)

Koltuklar üzerinde, (etrafı) seyrederler.

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ

Ta'rifu fî vucûhihim nadrate-nna'îm(i)

Onların yüzlerinde, nimetlerin sevincini görürsün.

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍ مَّخْتُومٍ

Yuskavne min rahîkin maḣtûm(in)

Onlara, mühürlü (el değmemiş) saf bir içecekten içirilir.

خِتَـٰمُهُۥ مِسْكٌ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَـٰفِسُونَ

Ḣitâmuhu misk(un)(c) vefî żâlike felyetenâfesi-lmutenâfisûn(e)

Onun (içiminin) sonu bir misktir (ağızda misk gibi koku bırakır). İşte yarışanlar, bunun için yarışsınlar.

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ

Ve mizâcuhu min tesnîm(in)

O içeceğin katkısı tesnimdir.

عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ

‘Aynen yeşrabu bihâ-lmukarrabûn(e)

Bir pınar ki, Allah'a yakın olanlar ondan içerler.

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ

İnne-lleżîne ecramû kânû mine-lleżîne âmenû yadhakûn(e)

Şüphesiz günahkarlar, (dünyada) iman edenlere gülüyorlardı.

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ

Ve-iżâ merrû bihim yeteġâmezûn(e)

Mü'minler yanlarından geçtiğinde, birbirlerine kaş göz ederek onlarla alay ediyorlardı.

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ

Ve-iżâ-nkalebû ilâ ehlihimu-nkalebû fekihîn(e)

Ailelerine dönerken zevk ve neşe içinde gülüşe gülüşe dönüyorlardı.

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ

Ve-iżâ raevhum kâlû inne hâulâ-i ledâllûn(e)

Mü'minleri gördükleri vakit, "Hiç şüphe yok, şunlar sapık kimselerdir" diyorlardı.

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَـٰفِظِينَ

Vemâ ursilû ‘aleyhim hâfizîn(e)

Halbuki onlar, mü'minlerin başına bekçi olarak gönderilmemişlerdi.

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ

Felyevme-lleżîne âmenû mine-lkuffâri yadhakûn(e)

İşte bugün de mü'minler kafirlere gülerler.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ

‘Alâ-l-erâ-iki yenzurûn(e)

Koltuklar üzerinde (etrafı) seyrederler.

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ

Hel śuvvibe-lkuffâru mâ kânû yef'alûn(e)

Nasıl, kafirler yapmakta olduklarının karşılığını buldular mı?