Mutaffifîn Sûresi 19. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'dirâyet' kelimesini bir şeyi hile ile elde etmek veya bir şeyin hakikatini idrak etmek olarak açıklar. Ayetteki 'edrâke' ifadesi, Allah'ın bildirmesiyle bir şeyin hakikatine vakıf olmayı, yani 'İlliyyûn'un ne olduğunu ancak Allah'ın bildirmesiyle anlayabileceğimizi vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'mâ edrâke' kalıbının Kur'an'da genellikle bir şeyin büyüklüğünü ve önemini ifade etmek için kullanıldığını belirtir. Bu ayette de 'İlliyyûn'un ne kadar yüce ve bilinmez olduğunu, dolayısıyla insan idrakinin onu tam olarak kavrayamayacağını anlatır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'İlliyyûn'u cennetin en yüksek dereceleri olarak açıklar. Bu ayetteki kullanımı, bu makamların o kadar yüce olduğunu ve insan aklının onu tam olarak kavrayamayacağını belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'uluvv' kökünden türeyen 'İlliyyûn' kelimesinin, maddi ve manevi yüceliği ifade ettiğini belirtir. Ayetteki bağlamda, bu kelime cennetin en yüksek katlarını, Allah katındaki yüce makamları ve salih amellerin yazıldığı defterleri simgeler.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'İlliyyûn' kavramının Kur'an'daki 'yücelik' ve 'yüksek makam' anlamlarını taşıdığını ve genellikle 'Siccîn' (en aşağı dereceler) kavramının zıttı olarak kullanıldığını ifade eder. Bu ayette, müminlerin amellerinin kaydedildiği ve Allah katında yüce bir konuma sahip olan bir yer veya makamı temsil eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'İlliyyûn' kelimesinin 'uluvv' kökünden türediğini ve mübalağa ifade ettiğini belirtir. Bu kelime, cennetin en yüksek derecelerini veya salihlerin amellerinin yazıldığı defterleri ifade eder ve bu makamın ne kadar yüce ve şerefli olduğunu vurgular.