Ve-ssemâ-iżâti-rrac'(i)
Yağmurlu göğe andolsun,
Târık Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
“Ve-ssemâ-iżâti-rrac’(i)” Andolsun o dönüşlü göğe, (86/11)
Veya mealen Andolsun dönüşlü göğün sahibine denilmektedir. Mânâ böyle olununca 1. Âyette yemin edilen gök ve Târık yıldızı idi. Burada gönül göğünün dönüşüne yemin edilmekte yani önem atfedilmektedir…
Bu sûrede “Târık”, diğer sûrelerde “Yıldız”, “Ay”, “Güneş” “Gezegenler” geçmektedir. Yani bu gökte ya bunların hayalleri vardır. Hayali ve vehimi bir şekilde kendi şartlanmış anlayışı içinde dönmektedir. Nasıl şarkıda “Durdurun dünyayı inecek var.” Dediği gibi hayali anlayışından inip, hakikat anlayışında irfani bir eğitim sistemi hakiki bir şekilde bu gönül ğöğü dönebilir.
Rasûlullah Efendimiz’den Müslim’de:
“Ey kalpleri çeviren Allâh’ım! Benim kalbimi Sen’in dînin üzerine sâbit kıl.” (Tirmizî, Kader, 7) buyurmuştur.
Diğer bir anlamı; (وَالسَّمَاء) And olsun göğe (ذَاتِ الرَّجْعِ) dönüş zâtınadır.
Diğer varlıkların kaynakları esmâ, sıfât mertebesi kaynaklı olduğundan dönüşleri o mertebeyedir. İnsan’ın aslı Cenâb-ı Hakk’ın Zat-ı kaynaklı olduğundan dönüşü de Zât mertebesinedir.
وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ {الطارق/12}
Vel-ardi żâti-ssad’i