A'lâ Sûresi 16. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'esere' fiilinin bir şeyi diğerine tercih etmek, üstün tutmak anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'tü'sirûne' kelimesi, insanların ahiret hayatına karşılık dünya hayatını seçme eğilimini vurgular. Bu, sadece bir seçim değil, aynı zamanda bir şeyi diğerine göre daha değerli görme halidir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'îsâr' kavramını, kişinin kendi ihtiyacı varken başkasını kendine tercih etmesi olarak tanımlar. Ancak ayetteki 'tü'sirûne' fiili, bu tanımın aksine, insanların kendi menfaatleri doğrultusunda dünya hayatını ahirete tercih etmesini ifade eder. Burada tercih edilen şey, geçici olan dünya nimetleridir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki 'îsâr' kavramının genellikle olumlu bir ahlaki erdem olarak kullanıldığını, ancak bu ayetteki 'tü'sirûne' fiilinin olumsuz bir bağlamda, yani dünya hayatının ahirete tercih edilmesi anlamında kullanıldığını belirtir. Bu, Kur'an'ın değerler hiyerarşisinde dünya hayatının ahiretten sonra geldiğini gösterir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'hayât' kelimesinin genel olarak canlılık ve varoluş anlamına geldiğini ifade eder. Ayetteki 'el-hayâte' kelimesi, 'ed-dünyâ' kelimesiyle birlikte kullanılarak, bu canlılığın ve varoluşun geçici ve fani olan dünya boyutunu işaret ettiğini belirtir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'hayât' kelimesinin mecazi olarak da kullanılabileceğini, ancak bu ayetteki kullanımının doğrudan 'yaşam' anlamında olduğunu belirtir. 'Dünya hayatı' ifadesi, insanların içinde yaşadığı, deneyimlediği ve uğruna çaba sarf ettiği somut yaşam sürecini temsil eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'hayât' kelimesinin Kur'an'da hem biyolojik yaşamı hem de manevi yaşamı ifade ettiğini belirtir. Ancak 'ed-dünyâ' ile birlikte kullanıldığında, genellikle geçici, maddi ve ahiretin karşısında yer alan dünya yaşamını ifade ettiğini vurgular. Bu ayette de bu geçici yaşamın tercih edilmesi eleştirilmektedir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'dünyâ' kelimesinin 'denâvet' (yakınlık, alçaklık) kökünden geldiğini ve ahirete nispetle daha yakın ve daha değersiz olanı ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'ed-dünyâ' kelimesi, insanların ahireti bırakıp bu geçici ve alçak olanı tercih etmelerinin yanlışlığını vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'dünyâ' kelimesinin 'ednâ' (en yakın, en aşağı) kelimesinin müennesi olduğunu ve bu ismin, ahiret hayatına göre daha yakın ve daha değersiz olması sebebiyle verildiğini açıklar. Ayetteki kullanımı, bu dünyanın geçiciliğine ve ahiretin ebediliğine karşılık, insanların yanlış bir tercih yaptığını gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'da 'dünyâ' kavramının genellikle 'âhiret' kavramıyla zıtlık içinde kullanıldığını ve dünya hayatının geçici, aldatıcı ve değersiz yönünü temsil ettiğini ifade eder. Bu ayette de 'dünyâ' kelimesi, ahiretin karşısında yer alan ve insanların yanlış bir şekilde tercih ettiği geçici yaşamı simgeler.