Tevbe Sûresi 124. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Sûre kelimesi, bir binanın duvarı veya bir şehrin suru gibi, bir şeyi kuşatan ve onu diğerlerinden ayıran anlamında kullanılır. Kur'an'daki sûreler de, ayetleri bir araya getirerek belirli bir konuyu kuşatan ve diğer sûrelerden ayıran bölümlerdir. Ayetteki 'sûre inince' ifadesi, bu bölümlerin ilahi vahiy olarak nazil oluşunu vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Sûre, Kur'an'ın bir bölümüdür. Araplar, bir binanın katlarına da 'sûre' derlerdi. Bu bağlamda, Kur'an'ın sûreleri de bir bütünün katmanları gibidir. Ayetteki kullanımı, vahyin parça parça inişini ve her bir parçanın kendi içinde bir bütünlük arz ettiğini gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ziyâde (artırma), bir şeyin aslına eklenerek miktarının çoğalmasıdır. Ayetteki 'imanını artırdı' ifadesi, Kur'an'ın inmesinin müminlerin kalbindeki imanı nicelik ve nitelik olarak güçlendirdiğini, derinleştirdiğini anlatır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Ziyâde, bir şeyin üzerine başka bir şeyin eklenmesiyle meydana gelen fazlalıktır. Bu ayette, Kur'an'ın inmesiyle müminlerin imanının, önceden sahip oldukları imana eklenerek daha da kemale erdiğini ve güçlendiğini ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İman, Kur'an'da sadece bir inanç değil, aynı zamanda bir teslimiyet ve güven eylemi olarak karşımıza çıkar. Allah'a ve O'nun mesajına tam bir güvenle bağlanmayı ifade eder. Bu ayette, Kur'an'ın inmesiyle müminlerin bu teslimiyet ve güven duygusunun daha da pekiştiği vurgulanır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İman, tasdik ve emniyet kökünden gelir. Kalbin bir şeyi doğru kabul etmesi ve ona güven duymasıdır. Ayetteki 'imanını artırdı' ifadesi, müminlerin Allah'ın kelamına olan tasdiklerinin ve O'na olan güvenlerinin her yeni vahiy ile daha da sağlamlaştığını gösterir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): İman, sadece zihinsel bir kabul değil, aynı zamanda kalbi bir tasdik ve ameli bir yansımadır. Kur'an'ın inmesiyle müminlerin imanının artması, onların hem bilgi düzeyinde hem de yaşantılarında bu tasdikin daha belirgin hale gelmesi anlamına gelir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İstibşâr, sevinçli bir haberle karşılaşmak veya bu haberi başkalarına ileterek sevinç duymaktır. Ayetteki 'birbirlerine müjdelemek isterler' ifadesi, müminlerin Kur'an'ın inmesinden duydukları sevinci ve bu sevincin paylaşılmasını, yani birbirlerine hayırlı bir haber olarak aktarmalarını anlatır.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Beşâret, bir haberin yüzdeki sevinç belirtilerini ortaya çıkarmasıdır. İstibşâr ise bu sevinci talep etmek veya ona ulaşmaktır. Ayetteki kullanım, müminlerin Kur'an'ın inmesiyle elde ettikleri manevi kazançtan dolayı içten bir sevinç duyduklarını ve bu sevinci başkalarıyla paylaşma arzusunda olduklarını ifade eder.