Tevbe Sûresi 27. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Tevbe 27Cüz 10 · Sayfa 191

Tevbe Sûresi 27. Âyet

التوبة

Śumme yetûbu(A)llâhu min ba'di żâlike ‘alâ men yeşâ(u)(k) va(A)llâhu ġafûrun rahîm(un)

Sonra Allah, bunun ardından yine dilediği kimsenin tövbesini kabul eder. Allah, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.

Bu ayet, Allah'ın tövbeleri kabul etme ve merhamet etme vasıflarını vurgular. 'Tevbe' kavramı, dönüş ve pişmanlık anlamlarını taşırken, 'Allah'ın' bu tövbeleri 'kabul etmesi' O'nun affediciliğini ve 'rahmetini' gösterir. Ayet, ilahi affın genişliğini ve koşulsuzluğunu ifade eder.

1يَتُوبُt-v-b

Kök:ت و ب—Allah'ın kullarının günahlarından dönmesini kabul etmesi ve onları affetmesi.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'tevbe' kelimesinin asıl anlamının 'dönmek' olduğunu belirtir. Allah'a nispet edildiğinde, O'nun kuluna yönelmesi, yani rahmet ve mağfiretiyle ona muamele etmesi anlamına gelir. Ayetteki 'yetûbu' fiili, Allah'ın kullarının pişmanlıklarını kabul ederek onlara tekrar yönelmesini ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'Allah'ın tevbe etmesi' ifadesini, O'nun kulunun tevbesini kabul etmesi ve günahını bağışlaması olarak açıklar. Bu, mecazi bir kullanımdır ve Allah'ın kuluna olan lütfunu ve affediciliğini gösterir. Ayetteki bağlamda, Allah'ın dilediği kimselerin pişmanlıklarını kabul edip onları affedeceği vurgulanır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'tevbe' kavramının Kur'an'da hem insanın Allah'a yönelişini hem de Allah'ın insana yönelişini ifade ettiğini belirtir. Allah'ın tevbesi, O'nun rahmet ve mağfiretiyle kuluna dönmesi, yani onu affetmesidir. Ayetteki 'yetûbu' fiili, Allah'ın affediciliğinin ve merhametinin bir tezahürü olarak sunulur.

2ٱللَّهُe-l-h

Kök:أ ل ه—Yaratıcı, rızık veren, ibadet edilen, eşsiz ve tek ilah olan yüce varlık.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'Allah' isminin, tüm ilahi sıfatları kendinde toplayan, zatına mahsus ve hiçbir şeye benzemeyen yüce varlığın özel ismi olduğunu belirtir. Ayette, 'Allah' ismi, tövbeleri kabul eden, bağışlayan ve merhamet eden nihai otoriteyi ve kudreti temsil eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'Allah' isminin, tüm kemal sıfatlarını kendinde toplayan ve her türlü noksanlıktan münezzeh olan zatın özel ismi olduğunu ifade eder. Bu ayette, 'Allah' ismi, kullarının pişmanlıklarını kabul etme ve onlara merhamet etme yetkisine sahip olan tek varlık olarak zikredilir.

3يَشَآءُş-y-e

Kök:ش ي أ—Allah'ın mutlak iradesi ve dilemesi.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'meşîet' (dileme) kavramının Allah'a nispet edildiğinde, O'nun mutlak iradesini ve kudretini ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'men yeşâ' (dilediği kimse) ifadesi, Allah'ın tövbeleri kabul etme yetkisinin tamamen O'nun iradesine bağlı olduğunu gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'şâe' fiilinin 'irade etmek, dilemek' anlamına geldiğini ve Allah'a nispet edildiğinde, O'nun mutlak ve sınırsız iradesini ifade ettiğini açıklar. Ayette, Allah'ın dilediği kimselerin tövbesini kabul etmesi, O'nun hikmetine ve adaletine uygun olarak gerçekleşen bir fiildir.

4غَفُورٌğ-f-r

Kök:غ ف ر—Günahları çokça bağışlayan, örten ve affeden.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ğafûr' isminin 'ğafere' kökünden türediğini ve 'örtmek, gizlemek' anlamlarına geldiğini belirtir. Allah'a nispet edildiğinde, O'nun kullarının günahlarını örtmesi, affetmesi ve cezalandırmaması anlamına gelir. Ayette, Allah'ın 'ğafûr' olması, tövbeleri kabul etmesinin ve günahları bağışlamasının temelini oluşturur.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'ğafûr' isminin, Allah'ın kullarının günahlarını çokça bağışlayan ve onları cezalandırmayan sıfatı olduğunu açıklar. Bu ayette, 'ğafûr' ismi, Allah'ın tövbe edenlere karşı sonsuz affediciliğini ve merhametini vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'ğafûr' kelimesinin, Allah'ın günahları örten, bağışlayan ve kullarına karşı affedici olan sıfatını ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'Allah ğafûrun rahîm' ifadesi, Allah'ın tövbe edenlere karşı affediciliğinin ve merhametinin sürekliliğini ve genişliğini gösterir.

5رَّحِيمٌr-h-m

Kök:ر ح م—Kullarına karşı çok merhametli, şefkatli ve lütufkâr olan.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'rahîm' isminin 'rahmet' kökünden geldiğini ve 'şefkat, merhamet' anlamlarına geldiğini belirtir. Allah'a nispet edildiğinde, O'nun kullarına karşı sonsuz merhametini, lütfunu ve iyiliğini ifade eder. Ayette, 'rahîm' ismi, Allah'ın tövbeleri kabul etmesinin ve bağışlamasının temelinde yatan ilahi merhameti vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'rahîm' isminin, Allah'ın kullarına karşı sürekli ve geniş kapsamlı merhametini ifade ettiğini açıklar. Bu ayette, 'rahîm' ismi, Allah'ın tövbe edenlere olan lütfunu ve onlara karşı gösterdiği şefkati pekiştirir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'rahmet' kavramının Kur'an'da Allah'ın kullarına yönelik lütuf, iyilik ve şefkatini ifade ettiğini belirtir. 'Rahîm' ismi ise bu rahmetin sürekli ve yaygın olduğunu gösterir. Ayetteki 'Allah ğafûrun rahîm' ifadesi, Allah'ın affediciliğinin ve merhametinin birbiriyle ilişkili olduğunu ve tövbe edenlere yönelik olduğunu vurgular.

Tevbe Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

Summe yetûbu(A)llâhu min ba’di zâlike alâ men yeşâ(u) va(A)llâhu gafûrun rahîm(un) Sonra Allah, bunun ardından yine dilediği kimsenin tövbesini kabul eder. Allah, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir. (9/27)

Yani halini hayal ve vehimden hakikate döndürerek Hakikat-i Muhammedi – İnsani Kamil i anlayanın tevbesini kabul eder. Tabii ki zâhiri durumunu mudill yaşantısından, hadi yaşantısına döndüreninde zâhiri olarak tevbesini kabul eder sevab ve cenneti kazanır ama kendi hakikatini ve Allah-Uluhiyet hakikatini kazanamaz.

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(1)

Kelime-i Yûsufiyye