Tevbe Sûresi 51. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Tevbe 51Cüz 10 · Sayfa 195

Tevbe Sûresi 51. Âyet

التوبة

Kul len yusîbenâ illâ mâ keteba(A)llâhu lenâ huve mevlânâ(c) ve'ala(A)llâhi felyetevekkeli-lmu/minûn(e)

De ki: "Bizim başımıza ancak, Allah'ın bizim için yazdığı şeyler gelir. O, bizim yardımcımızdır. Öyleyse mü'minler, yalnız Allah'a güvensinler."

Bu ayet, müminlerin kader inancını ve Allah'a tevekkülünü vurgulayan temel kavramları içermektedir. 'Yusîbenâ' kelimesi isabet etme, 'keteba' yazma ve takdir etme, 'mevlânâ' ise veli ve yardımcı olma anlamlarıyla bu inancın dilbilimsel temelini oluşturur. 'Yetewekkel' kelimesi ise bu inancın pratik yansıması olan tevekkülü ifade eder.

1يُصِيبَنَآs-v-b

Kök:ص-و-ب—Bize isabet edecek, başımıza gelecek olan şey.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'isâbe' kelimesinin bir şeyin bir yere ulaşması, ona denk gelmesi anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'len yusîbenâ' ifadesi, Allah'ın takdir ettiğinden başka hiçbir şeyin müminlere ulaşmayacağını, başlarına gelmeyeceğini vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'savb' kökünün bir şeye yönelmek ve ona ulaşmak anlamına geldiğini ifade eder. 'İsâbe' ise bir şeyin bir kimseye ulaşması, ona dokunmasıdır. Ayetteki kullanımı, Allah'ın takdiri dışında hiçbir musibetin veya olayın müminlere isabet etmeyeceğini, onları bulmayacağını gösterir.

2كَتَبَk-t-b

Kök:ك-ت-ب—Allah'ın takdir ettiği, hükmettiği ve levh-i mahfuza yazdığı şey.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'ketebellâhu lenâ' ifadesinin 'Allah'ın bize takdir ettiği, hükmettiği' anlamında mecazi bir kullanım olduğunu belirtir. Yazmak, burada ilahi takdiri ve kesinleşmiş hükmü ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'kitâbet' kelimesinin aslen harfleri bir araya getirmek anlamına geldiğini, ancak Kur'an'da 'farz kılmak, hükmetmek ve takdir etmek' anlamlarında da kullanıldığını açıklar. Ayetteki 'mâ ketebellâhu lenâ' ifadesi, Allah'ın müminler için ezelde takdir ettiği, hükmettiği şeyleri ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'kitâb' ve 'keteb' kavramlarının Kur'an'da ilahi takdir ve kaderle güçlü bir ilişkisi olduğunu belirtir. Allah'ın 'yazması', O'nun mutlak iradesini ve evrensel düzeni belirlemesini ifade eder. Bu ayette de müminlerin başına gelecek her şeyin Allah'ın önceden belirlediği bir kaderin parçası olduğu vurgulanır.

3مَوْلَىٰنَاv-l-y

Kök:و-ل-ي—Bizim velimiz, yardımcımız, sahibimiz ve işlerimizi üstlenenimiz.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'mevlâ' kelimesinin 'veli, yardımcı, sahip, efendi' gibi birçok anlama geldiğini belirtir. Ayetteki 'hüve mevlânâ' ifadesi, Allah'ın müminlerin işlerini üstlenen, onlara yardım eden ve onları koruyan yegane güç olduğunu vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'velâyet' kökünün yakınlık ve yardım anlamına geldiğini, 'mevlâ'nın ise hem 'veli' (yardımcı, dost) hem de 'mevlâ' (sahip, efendi) anlamlarında kullanıldığını açıklar. Ayetteki bağlamda Allah'ın müminlerin dostu, yardımcısı ve işlerini üzerine alan yegane varlık olduğu kastedilir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'mevlâ' kelimesinin 'nasîr' (yardımcı), 'muhsin' (iyilik eden), 'sahib' (sahip) gibi anlamları içerdiğini belirtir. Ayetteki 'mevlânâ' ifadesi, Allah'ın müminlerin her türlü işinde onlara destek olan, onları koruyan ve onlara iyilik eden mutlak güç olduğunu ifade eder.

4فَلْيَتَوَكَّلِv-k-l

Kök:و-ك-ل—Allah'a güvenip dayanmak, işlerini O'na havale etmek.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'tevekkül'ün bir işi başkasına havale etmek, ona güvenmek anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'aleyhi felyetewekkelil-mü'minûn' ifadesi, müminlerin tüm işlerinde ve karşılaştıkları durumlarda yalnızca Allah'a güvenmeleri ve O'na dayanmaları gerektiğini emreder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'tevekkül'ün kalbin Allah'a güvenmesi, işleri O'na bırakması ve O'nun takdirine razı olması olduğunu açıklar. Ayetteki emir kipi, müminler için tevekkülün imani bir gereklilik olduğunu vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, tevekkül kavramının Kur'an'da Allah'a tam bir teslimiyet ve güveni ifade ettiğini, kişinin elinden geleni yaptıktan sonra sonucunu Allah'a bırakması anlamına geldiğini belirtir. Bu ayetteki tevekkül emri, müminlerin kader inancının doğal bir sonucu olarak Allah'a tam bir güven duymalarını öğütler.

Tevbe Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

Kul len yusîbenâ illâ mâ keteba(A)llâhu lenâ huve mevlânâ ve’ala(A)llâhi felyetevekkeli-lmu/minûn(e) De ki: “Bizim başımıza ancak, Allah’ın bizim için yazdığı şeyler gelir. O, bizim yardımcımızdır. Öyleyse mü’minler, yalnız Allah’a güvensinler.” (9/51)

4485. Çünkü müminlerin alâmeti mağlûbiyettir; fakat müminin mağlûbluğunda güzellik vardır.

Mü’minler mağlûbiyetten müteessir olmazlar, çünkü onlar âlemde Hakk’ın tecellî-i efâlini müşâhede ederler. Efâl-i ilâhiyye önünde dâimâ mağlûb ve münkesirdirler; bu sebeble mü’minlerin alâmeti mağlûbiyet olur, fakat mü’minin mağlûbiyetinde ve inkisârında güzellik vardır, çünkü onu ef’âl-i Hak’dan görür. Nitekim âyet-i kerîmede (Tevbe, 9/51) ya’ni “Habibim de ki: Bize Allah Teâlâ hazretlerinin bizim için ezelde yazdığı şeyin gayri isâbet etmez” buyrulur.^[55]

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(3)

A'yân-ı Sâbite Enfâl Sûresi Mesnevî-i Şerîf Şerhi - Cilt 6