Tevbe Sûresi 55. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'acb' kökünü, bir şeyin güzelliği veya tuhaflığı karşısında duyulan hayranlık ve şaşkınlık olarak tanımlar. Ayetteki 'tü'cibke' ifadesi, münafıkların mal ve evlatlarının dış görünüşünün insanı aldatıcı bir şekilde etkilememesi, onlara imrenilmemesi gerektiğini belirtir. Bu, zahiri cazibenin ardındaki hakikati görme çağrısıdır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'tü'cibke' fiilini, bir şeyin kişiyi hoşuna gitmesi ve onu şaşırtması anlamında kullanır. Ayetteki bağlamda, münafıkların dünyalıklarının müminler için bir imrenme veya hayranlık sebebi olmaması gerektiğini, zira bu durumun Allah katında bir değeri olmadığını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'mâl' kelimesini, insanın sahip olduğu ve kendisine ait olan her şey olarak açıklar. Ayetteki 'emvâlühüm' ifadesi, münafıkların dünya hayatında elde ettikleri maddi varlıkları, zenginlikleri ifade eder. Bu mallar, ayetteki bağlamda, Allah'ın onlara dünya hayatında azap etme vesilesi olarak zikredilmiştir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'mal' kavramının Kur'an'da genellikle dünya hayatının geçici bir süsü ve imtihan aracı olarak sunulduğunu belirtir. Bu ayette ise, münafıkların malları, onların inkarcılıkları sebebiyle bir lütuf değil, aksine dünya hayatında bir azap ve sıkıntı kaynağı olarak işlev görmektedir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'veled' kelimesini, doğan her şey için kullanılan genel bir terim olarak tanımlar, ancak genellikle insanlar için 'çocuk' anlamında kullanılır. Ayetteki 'evlâdühüm' ifadesi, münafıkların çocuklarını ifade eder. Mallar gibi, çocuklar da bu ayette, münafıklar için dünya hayatında bir azap ve imtihan vesilesi olarak sunulmuştur.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'veled' kökünden türeyen kelimelerin Kur'an'da genellikle neslin devamı ve dünya hayatının bir parçası olarak geçtiğini belirtir. Bu ayette ise, münafıkların çocukları, onların dünya hayatındaki meşguliyetleri ve belki de onlara yükledikleri beklentiler nedeniyle bir azap aracı olarak zikredilmektedir, bu da dünya nimetlerinin yanıltıcı doğasını vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'azâb' kelimesini, bir şeyi engellemek, alıkoymak ve acı vermek anlamında açıklar. Ayetteki 'liyu'azzibehum' ifadesi, Allah'ın münafıklara malları ve çocukları aracılığıyla dünya hayatında sıkıntı, meşakkat ve acı çektirme iradesini gösterir. Bu, onların inkarcılıklarının bir sonucu olarak dünya nimetlerinin onlar için bir lütuf değil, bir ceza aracı haline gelmesidir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'azâb'ın, kişiyi rahatsız eden ve ona eziyet veren her şey olduğunu belirtir. Bu ayetteki 'liyu'azzibehum' ifadesi, Allah'ın münafıkları, sahip oldukları mallar ve çocuklarla dünya hayatında meşgul ederek, onlara sıkıntı vererek ve belki de bu nimetlerin getirdiği sorumluluklarla onları yorarak cezalandırmak istediğini açıklar.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'zeheka' fiilini, bir şeyin batıl olması, yok olması ve helak olması anlamında kullanır. Ayetteki 'tezheka enfusuhum' ifadesi, münafıkların canlarının, ruhlarının bedenlerinden ayrılması, yani ölmeleri anlamına gelir. Bu ölüm, ayetin devamında belirtildiği gibi, inkarcı bir halde gerçekleşecektir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'zeheka' kelimesinin asıl anlamının, bir şeyin yerinden çıkıp gitmesi ve yok olması olduğunu belirtir. Ayetteki 'tezheka enfusuhum' ifadesi, münafıkların canlarının, ruhlarının bedenlerinden ayrılıp yok olması, yani ölmeleri ve bu ölümün inkarcı bir durumdayken gerçekleşmesi anlamını taşır. Bu, onların dünya hayatındaki azabın nihai sonucudur.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'küfr' kökünün asıl anlamının bir şeyi örtmek olduğunu, buradan hareketle Allah'ın nimetlerini örtmek yani nankörlük etmek ve hakikati örtmek yani inkâr etmek anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'hum kâfirûn' ifadesi, münafıkların canlarının, Allah'ın birliğini ve peygamberliğini inkâr eden bir halde çıkacağını, yani inkarcı olarak öleceklerini vurgular. Bu, onların dünya hayatındaki azabın ve yanıltıcı nimetlerin nihai sonucudur.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'küfr' kavramının Kur'an'da sadece inançsızlık değil, aynı zamanda Allah'ın lütuflarına karşı nankörlük ve hakikati bile bile reddetme anlamlarını da içerdiğini açıklar. Bu ayetteki 'kâfirûn' kelimesi, münafıkların sadece inançsız olmakla kalmayıp, aynı zamanda Allah'ın kendilerine verdiği dünya nimetlerini de inkâr etmeleri ve bu nimetlerin aslında bir imtihan olduğunu görmezden gelmeleri durumunu ifade eder. Onların bu inkarcı halleri, ölümlerinin de bu durum üzere gerçekleşeceğini belirtir.