Tevbe Sûresi 86. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İman, kalple tasdik, dille ikrar ve organlarla amel etmektir. Ayetteki 'âminû' emri, münafıklara yönelik bir çağrı olup, kalben tasdik etmeleri ve bu tasdikin gereği olarak Allah'a güvenmeleri gerektiğini ifade eder. Bu, sadece lafzi bir ikrar değil, aynı zamanda bir teslimiyet halidir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İzutu'ya göre 'iman' kavramı, Kur'an'da sadece bir inanç değil, aynı zamanda bir 'güven' ve 'sadakat' ilişkisi kurmayı ifade eder. Ayetteki 'âminû billâh' ifadesi, münafıkların Allah'a karşı bu güven ve sadakat ilişkisini kurmaktan kaçındıklarını, dolayısıyla cihad emrine uymadıklarını gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Cihad, 'cehd' kökünden gelir ve bir şeyi elde etmek için tüm gücü sarf etmek anlamına gelir. Ayetteki 'câhidû' emri, münafıklara yönelik olarak, Allah yolunda düşmanla savaşmak için tüm imkanlarını seferber etmeleri gerektiğini ifade eder. Bu, sadece askeri bir mücadele değil, aynı zamanda nefisle ve şeytanla olan mücadeleyi de kapsar.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Cihad, 'cehd'den türemiştir ve güç ve takat sarf etmek demektir. Ayetteki 'câhidû me'a Rasûlihî' ifadesi, münafıkların peygamberle birlikte Allah yolunda savaşma emrine karşı isteksizliklerini ve bu emrin gerektirdiği çabayı göstermediklerini vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, cihadın Kur'an'daki kullanımının geniş bir yelpazeyi kapsadığını belirtir. Ayetteki bağlamda cihad, münafıkların kaçındığı, can ve mal ile yapılan fiili savaşı ifade eder. Bu, onların imanlarının zayıflığını ve Allah'ın emrine karşı direnişlerini gösterir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Tavl, 'güç ve imkan' anlamına gelir. Ayetteki 'ulu't-tavl' ifadesi, münafıklar arasında maddi imkanlara ve güce sahip olanları ifade eder. Bu kişiler, cihad için gerekli imkanlara sahip olmalarına rağmen, bu sorumluluktan kaçınmak için izin istemişlerdir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Tavl, 'uzunluk' ve mecazi olarak 'genişlik, imkan ve kudret' anlamlarına gelir. Ayetteki 'ulu't-tavl', cihad için gerekli maddi ve bedensel güce sahip olanları işaret eder. Bu, onların mazeretlerinin temelsiz olduğunu ve sadece isteksizlikten kaynaklandığını gösterir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Ka'id, 'oturmak' fiilinden türemiştir ve bir işten geri kalmak, oturup beklemek anlamına gelir. Ayetteki 'el-kâ'idîn' ifadesi, cihad emrine uymayıp evlerinde veya yerlerinde oturan, savaşa katılmayan kimseleri ifade eder. Münafıklar, bu tembel ve sorumluluktan kaçan grupla birlikte kalmayı tercih etmişlerdir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ka'd, 'oturmak' demektir. Kur'an'da 'kâ'idûn' kelimesi, genellikle cihad gibi önemli bir görevden geri kalan, tembellik eden ve sorumluluktan kaçan kimseler için kullanılır. Ayetteki 'nekun me'a'l-kâ'idîn' ifadesi, münafıkların cihadın zorluklarından kaçınarak, rahatlarına düşkün olanlarla birlikte kalma arzusunu açıkça ortaya koyar.