Tevbe Sûresi 91. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'da'f' (ضعف) kelimesini bedensel veya akli güçsüzlük olarak tanımlar. Bu ayetteki 'du'afâ' (ضعفاء) ise, savaşa katılamayacak kadar fiziksel gücü olmayan veya maddi imkanlardan yoksun olan kişileri ifade eder. Ayet, bu kişilerin cihad yükümlülüğünden muafiyetini meşrulaştırır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'du'afâ' kelimesini 'acizler' ve 'güçsüzler' olarak açıklar. Ayetteki bağlamda, savaşa katılma gücüne sahip olmayan, bedensel veya maddi yetersizlikleri nedeniyle cihad görevini yerine getiremeyen kimseleri kasteder. Bu, onların mazeretlerinin kabul edildiğini gösterir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'harac' kelimesini 'daralma, sıkıntı ve günah' olarak açıklar. Bu ayette 'aleyhim harac' (üzerlerine bir sıkıntı yoktur) ifadesi, zayıf, hasta ve yoksul kimselerin savaşa katılmamaları durumunda günah işlemeyeceklerini veya bir sorumluluk altına girmeyeceklerini belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'harac' kelimesinin asıl anlamının 'ağaçların sık olduğu yer' olduğunu ve buradan 'sıkıntı, darlık' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki kullanımı, bu kişilerin savaşa katılmama konusunda herhangi bir vicdani veya dini sıkıntı, günah veya sorumluluk taşımadıklarını ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'harac' kavramının Kur'an'da genellikle 'dini bir yükümlülüğün yerine getirilmesindeki zorluk veya günah' anlamında kullanıldığını belirtir. Bu ayette, belirli mazeretleri olan kişilerin cihad yükümlülüğünden muaf tutulmasıyla, üzerlerinden bu tür bir zorluğun veya günahın kaldırıldığını vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'nasaha' (نصح) kelimesinin 'samimiyet, içtenlik ve hayır dileme' anlamlarını taşıdığını belirtir. Ayetteki 'nasahû lillahi ve rasûlihi' (Allah ve Resulü için samimi davrandıkları sürece) ifadesi, bu kişilerin savaşa katılamasalar bile, kalben Allah'a ve Peygamberine bağlılıklarını sürdürmeleri ve Müslümanlara karşı samimi olmaları gerektiğini vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'nasaha' kelimesini 'bir şeyi saf ve temiz kılmak' olarak açıklar ve buradan 'samimiyet' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki bağlamda, muaf tutulanların, kalplerinde hiçbir hile veya ihanet olmaksızın, Allah'ın dinine ve Resulünün sünnetine bağlılıklarını sürdürmeleri şartını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ihsan' (إحسان) kelimesini 'bir şeyi güzel yapmak, iyi davranmak' olarak tanımlar. 'Muhsinîn' (محسنين) ise, Allah'a ve insanlara karşı görevlerini en güzel şekilde yerine getiren, samimi ve iyi niyetli kimselerdir. Ayette, bu vasfa sahip olanların kınanmayacağı ve üzerlerinde bir sorumluluk olmayacağı belirtilir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'ihsan' kavramının 'bir fiili en mükemmel şekilde yerine getirmek' olduğunu belirtir. 'Muhsinîn' ise, Allah'ın emirlerine uymada ve yasaklarından kaçınmada titizlik gösteren, aynı zamanda insanlara karşı da iyi muamelede bulunan kişilerdir. Ayet, bu kişilerin mazeretlerinin kabul edilmesinin yanı sıra, genel olarak iyi davranışlarının da takdir edildiğini gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ğafr' (غفر) kelimesinin 'örtmek' anlamına geldiğini ve 'ğafûr' (غفور) isminin Allah'ın günahları çokça örten ve bağışlayan sıfatı olduğunu belirtir. Ayetin sonunda bu ismin zikredilmesi, mazeretli kişilerin eksikliklerini veya olası kusurlarını Allah'ın bağışlayacağını ve onlara merhamet edeceğini vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'ğafûr' isminin Allah'ın kullarının günahlarını affetme ve örtme konusundaki genişliğini ifade ettiğini belirtir. Bu ayette, mazeretleri nedeniyle savaşa katılamayan ve samimiyetlerini koruyan kişilere yönelik ilahi affın ve merhametin bir teyidi olarak yer alır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'rahmet' (رحمة) kelimesinin 'incelik, şefkat ve acıma' anlamına geldiğini ve 'rahîm' (رحيم) isminin Allah'ın kullarına karşı sürekli ve özel merhametini ifade ettiğini belirtir. Ayette 'ğafûr' ile birlikte kullanılması, Allah'ın bağışlamasının merhametle birlikte olduğunu ve mazeretli kullarına karşı şefkatli davrandığını gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'rahîm' kavramının Allah'ın kullarına yönelik sürekli ve aktif merhametini ifade ettiğini vurgular. Bu ayette, Allah'ın mazeretli kullarına karşı gösterdiği kolaylık ve muafiyetin, O'nun engin merhametinin bir tezahürü olduğunu belirtir.