Tevbe Sûresi 92. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'etâ' fiilinin bir yere veya bir kişiye ulaşmak, varmak anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'etevke' ifadesi, müminlerin binek talebiyle Peygamber'e gelmelerini, yani ona müracaat etmelerini ifade eder. Bu, sadece fiziksel bir gelme değil, aynı zamanda bir ihtiyaç ve talep ile yönelme anlamı taşır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'etâ' fiilinin mecazi kullanımlarına değinir. Burada 'etevke' ifadesi, bir istekle, bir taleple gelme anlamında mecazi bir kullanımdır. Müminlerin, cihada katılma arzusuyla Peygamber'e gelip binek istemeleri, onların samimi niyetlerini gösterir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'tevellâ' fiilinin yüz çevirmek, sırt dönmek ve bir yerden ayrılmak anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'tevellav' ifadesi, binek bulamadıkları için üzüntüyle Peygamber'in yanından ayrılmalarını, geri dönmelerini ifade eder. Bu, bir isyan veya itaatsizlik değil, çaresizlikten kaynaklanan bir ayrılıştır.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'tevellâ' fiilinin farklı bağlamlarda farklı anlamlar taşıdığını vurgular. Bu ayetteki kullanımı, bir isteğin yerine getirilememesi üzerine kişinin bulunduğu yerden ayrılması, geri çekilmesi anlamındadır. Bu, onların cihada katılma arzusunun engellenmesi karşısındaki durumlarını yansıtır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'feyz' kelimesinin bir şeyin dolup taşması, akması anlamına geldiğini belirtir. 'Tefîdu' fiili, gözlerden yaşların bolca, adeta taşarcasına akmasını ifade eder. Bu, onların yaşadığı derin üzüntüyü ve çaresizliği görsel bir şekilde ortaya koyar.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'feyz' kökünün bolluk, taşma ve akma anlamlarını içerdiğini açıklar. Ayetteki 'tefîdu mine'd-dem'i' ifadesi, gözyaşlarının kontrolsüz bir şekilde, yoğun bir biçimde akmasını, yani büyük bir kederin dışa vurumunu anlatır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'huzn' kelimesinin kalpte hissedilen keder ve üzüntü olduğunu belirtir. Ayetteki 'hazenan' ifadesi, müminlerin cihada katılma arzusuna rağmen binek bulamadıkları için yaşadıkları içsel acıyı ve derin üzüntüyü ifade eder. Bu, onların samimi niyetlerinin bir göstergesidir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'huzn' kavramının Kur'an'da genellikle bir kayıp, bir yoksunluk veya bir beklentinin gerçekleşmemesi durumunda ortaya çıkan duygusal bir durum olarak kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki 'hazenan', cihada katılma fırsatını kaybetmenin, Allah yolunda infak edememenin verdiği derin kederi ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'infâk' kelimesinin malı tüketmek, harcamak anlamına geldiğini ve Kur'an'da genellikle Allah yolunda harcama bağlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'yünfikûne' ifadesi, müminlerin cihada katılmak için gerekli olan binek veya diğer maddi ihtiyaçları karşılayacak bir şeye sahip olmamalarını, yani Allah yolunda harcayacak imkan bulamamalarını ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'infâk' kavramının Kur'an'da sadece maddi harcamayı değil, aynı zamanda Allah rızası için yapılan her türlü fedakarlığı kapsadığını vurgular. Bu ayetteki 'yünfikûne', özellikle cihada katılım için gerekli olan maddi imkanları ifade eder ve bu imkanların yokluğu, onların üzüntüsünün temel nedenidir.