Tevbe Sûresi 98. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'el-A'râb' kelimesini, şehirlerde ve yerleşik hayatta yaşayan 'el-Arab'dan ayırarak, çöllerde ve kırsal kesimde yaşayan göçebe Araplar olarak tanımlar. Ayetteki kullanımı, bu Bedevilerin imanlarının zayıflığına ve menfaatçi yaklaşımlarına işaret eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'A'râb' kelimesinin Kur'an'da genellikle olumsuz bir bağlamda kullanıldığına dikkat çeker. Bu ayette de, infakı angarya sayan ve müminlere kötülük dileyen kesimi ifade ederek, onların ahlaki durumlarını betimler.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'mağram' kelimesini 'zarar ve ziyan' olarak açıklar. Ayetteki bağlamda, Bedevilerin Allah yolunda harcadıkları şeyi bir kayıp, bir yük ve kendilerine dayatılan bir angarya olarak gördüklerini ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ğarm' kökünden türeyen 'mağram'ın, kişinin istemediği halde ödemek zorunda kaldığı veya kendisine yük olan bir şeyi ifade ettiğini belirtir. Bu ayette, Bedevilerin infakı gönülsüzce ve bir külfet olarak algılamalarını vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki 'infak' kavramının gönüllülük ve Allah rızası için harcama anlamını taşıdığını belirtir. 'Mağram' ise bunun tam zıddı olarak, bir yükümlülükten kaynaklanan ve gönülsüz yapılan bir harcamayı ifade eder. Ayette, Bedevilerin infak anlayışının bu idealden uzak olduğunu gösterir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'devâir' kelimesini 'zamanın dönüp getirdiği musibetler ve felaketler' olarak açıklar. Ayetteki kullanımı, Bedevilerin müminlerin başına gelmesini arzu ettikleri kötü akıbetleri ve belaları ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'dâire' kelimesinin 'bir şeyi kuşatan, çevreleyen' anlamından hareketle, 'devâir'in kişiyi çepeçevre kuşatan ve ondan kurtulması zor olan felaketler olduğunu belirtir. Ayette, Bedevilerin müminler için bu türden yıkıcı olayları beklediklerini vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'devâir'in 'zamanın getirdiği musibetler' olduğunu ve bu musibetlerin genellikle kötü ve istenmeyen olaylar olduğunu ifade eder. Ayette, Bedevilerin müminlere karşı besledikleri kötü niyetleri ve onların zayıflamasını beklemelerini açıklar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'sev'' kelimesini 'kötülük, çirkinlik, hoş olmayan şey' olarak tanımlar. Ayetteki 'dâiretü's-sev'' ifadesi, Bedevilerin müminler için bekledikleri kötü akıbetin aslında kendi başlarına geleceğini, yani bekledikleri şerrin kendilerini kuşatacağını belirtir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'sev'' kelimesinin hem fiil olarak 'kötülük yapmak' hem de isim olarak 'kötülük' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki kullanımı, Bedevilerin müminlere yönelik kötü beklentilerinin, Allah'ın takdiriyle kendilerine dönecek olan 'kötü bir döngü' olduğunu ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'semî'' kelimesinin Allah'ın sıfatı olarak, O'nun her sesi, her fısıltıyı ve her niyeti işittiğini ifade ettiğini belirtir. Ayette, Bedevilerin içlerinde besledikleri kötü niyetleri ve dile getirdikleri sözleri Allah'ın işittiğini vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'semî'' sıfatının sadece fiziksel işitmeyi değil, aynı zamanda gizli niyetleri ve düşünceleri de kapsayan geniş bir anlam taşıdığını belirtir. Bu ayette, Bedevilerin müminler hakkındaki kötü düşüncelerinin ve beklentilerinin Allah tarafından bilindiğini ve karşılığının verileceğini ima eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'alîm' kelimesinin Allah'ın sıfatı olarak, O'nun geçmişi, şimdiyi ve geleceği, görüneni ve görünmeyeni, açığı ve gizliyi kuşatan sonsuz ilmini ifade ettiğini belirtir. Ayette, Bedevilerin niyetlerini, eylemlerini ve bekledikleri akıbetleri Allah'ın tam olarak bildiğini vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'ilim' kavramının Kur'an'da sadece bilgi edinme değil, aynı zamanda hikmet ve takdirle ilişkili olduğunu belirtir. 'Alîm' sıfatı, Allah'ın Bedevilerin kötü niyetlerini ve müminlere karşı besledikleri düşmanlığı bildiğini ve bu bilgiye dayanarak adil bir hüküm vereceğini ifade eder.