Muhsî

EL-MUHSİ

Adete taalluk eden hususatta da kıl kadar hatası olmayan demektir.

Muhterem kardeşlerim, hatalar bize aittir, âtâlar Hakk'a aittir. Nasıl hata olsun ki, herşeyin dışı özüne bağlıdır, öz ise Hakk'ın nurudur. Onun nurunun eriştiği yerde dış yoktur. Hep öz olmuştur. Onun nurunun erişmediği yer yoktur ki. Böyle bir varlıkta hata tasavvur etmek bile hataların en büyüğüdür.

Size bir vak'a anlatayım; bir gün Ebu Cehil peygamberimiz hazretlerine geliyor. Avucunda bir taş gizleyerek.

"Ya Muhammed" diyor, "avucumdakiler nedir? Eğer bilebilirsen senin hakk peygamber olduğuna inanacağım." Efendimiz buyuruyor:

Ey Ebu Cehil avucundakileri mi bileyim istersin yoksa vücudundakiler mi beni bilsin kim olduğunu söylesin?

O güç bir şeydir ya Muhammed, sen onu yapamazsın. Avcumda ne var, onu bil, kâfi.

Ebu Cehil'in avucundaki taşlar oradakilerin işiteceği bir sesle "Eşhedu enlâilâhe illâllah ve eşhedu enne Muhammeden resûlüllah" diyorlar. Ebu Cehil kaldırıp taşları yere atıyor ve "Senin gibi sihirbaz görmedim" deyip gidiyor. Bir de kıyamet gününde herkes kahabatlerini inkâr ettikleri zaman, Hakk'ın emriyle azalarımız şehadet edecek. İtirazda bulunamayacağız. Meselâ: Birisinin görmeden kalemini aldınız. Bu bir kabahattir. "Ben almadım, ben öldürmedim" diyebilirsiniz. Fakat eliniz "Ya rabbelâlemin onun emriyle ben aldım, ben öldürdüm" derse siz ne olursunuz? Her şey bir tek yaratıcının emrinde iken ondan gizli kapaklı ne olur? Sayılan icap ettiren nesneler bile lisana gelme kabiliyetine sahip olurlarsa bizim aczimiz nereye varır? Bir isimden başka şahit olabildiğimiz birşey cehlimizden başka bilebildiğimiz birşey var mıdır? Sorarım size.