Esmâ 58
Mânâ ve Kur'an'da Geçişi
Her Şeyi Tek Tek ve Eksiksiz Bilen
Mânâ. el-Muhsî, Allah'ın esmâ-i hüsnâsından olup “gizli veya açık her şeyi tek tek, bütün ayrıntılarıyla bilen ve sayan” demektir. Kelime, en genel anlamıyla “sayıp ayrıntılarıyla tespit eden” mânâsına gelir. Kelâm âlimleri, bu ismin Allah'a nispet edildiğinde O'nun ilminin her şeyi kuşattığını, nicelik ve nitelik bakımından hiçbir şeyin bu ilmin dışında kalmadığını ifade ettiğini belirtir. İbnü’l-Cevzî, Kur'an'daki kullanımlarından hareketle “ihsâ” kavramının “zaptedip belirlemek, yazıp kaydetmek, güç yetirmek, saymak ve bilmek” gibi anlamlara geldiğini tespit etmiştir. Mâtürîdî gibi âlimler, Allah’ın insanların amellerini eksiksiz saydığını bildiren ayetlerde (örn. Mücâdile 58/6) bir uyarı ve tehdit anlamı bulunduğuna dikkat çeker.
Etimoloji. İsim, Arapça “saymak, bir şeyin miktarını bilmek, ezberleyip kavramak” anlamlarına gelen ihsâ masdarından türemiştir. el-Muhsî, bu kökten gelen ve “ihsâ eden, yani sayan, kaydeden, ilmiyle kuşatan” anlamına gelen bir ism-i fâildir (etken sıfat).
Kur'an-ı Kerîm'de el-Muhsî. “el-Muhsî” ismi, bu şekliyle Kur'an-ı Kerîm'de Allah'a nispet edilmez; sadece Tirmizî’nin rivayet ettiği esmâ-i hüsnâ listesinde yer alır. Ancak ismin kökü olan “ihsâ” fiili, on bir ayette geçer ve bunların beşinde doğrudan Allah’a izafe edilir. Bu ayetlerde Allah’ın evrendeki her bir varlığı, insanların tüm amellerini ve her şeyi eksiksiz bir şekilde bildiği, saydığı ve kaydettiği vurgulanır. Örneğin Cin Suresi'nin 28. ayetinde Allah’ın her şeyi bir bir saydığı (ihsâ ettiği) belirtilir. Ayrıca “saymak” anlamındaki “ad” kavramı da Meryem Suresi'nde (19/84, 94) Allah’a nispet edilerek kullanılır.
Anlamca yakın isimler. Alîm, Latîf, Muhît, Şehîd, Kādir, Muktedir.
İtikadî çerçeve ve kula yansıması. Âlimler, “sayma” eyleminin zaman ve mekâna bağlı beşerî bir eylem olmasından hareketle, bu ismin Allah hakkında nasıl anlaşılması gerektiğini tartışmıştır. Abdülkāhir el-Bağdâdî gibi bazıları, Allah'a nispet edildiğinde “sayma” yerine “bilme” ve “güç yetirme” anlamlarının daha uygun olduğunu belirtmiştir. Halîmî ise bu ismin, yaratılmışların aksine, Allah’ın çokluk, süreklilik veya değişkenlik gibi durumlar karşısında bilme konusunda hiçbir acziyetinin olmadığını vurguladığını söyler.
Bu ismin tefekkürü, kula her anının ve her amelinin ilâhî bir kayıt altında olduğu bilincini verir. Abdülkerîm el-Kuşeyrî’ye göre, aldığı her nefesin dahi Allah tarafından sayıldığını idrak eden bir kul, O’nun murakabesi altında olduğunu hisseder. Bu şuur, kişiyi Allah’ın kendisine bahşettiği sayılamayacak kadar çok nimete şükretmeye yöneltir. Hz. Peygamber’in bir hadisinde belirttiği gibi, Allah yolunda harcama yaparken “inceden inceye hesapçı olmaktan (ihsâ)” kaçınmak gerekir; zira kul ne kadar cömert olursa, Allah’ın lütfu da o denli hesapsız olur. Bu isim, mü'mini hem ilâhî kontrole karşı sorumluluğa hem de ilâhî lütfa karşı şükre davet eder.
Kaynaklar: TDV İslâm Ansiklopedisi — "Muhsî" maddesi
Şerh
Kaynak: Esmâü'l-Hüsnâ (Cilt 1), s. 210 — M. Nusret Tura (düz. Terzioğlu Murat Deruni)
EL-MUHSİ
Adete taalluk eden hususatta da kıl kadar hatası olmayan demektir.
Muhterem kardeşlerim, hatalar bize aittir, âtâlar Hakk'a aittir. Nasıl hata olsun ki, herşeyin dışı özüne bağlıdır, öz ise Hakk'ın nurudur. Onun nurunun eriştiği yerde dış yoktur. Hep öz olmuştur. Onun nurunun erişmediği yer yoktur ki. Böyle bir varlıkta hata tasavvur etmek bile hataların en büyüğüdür.
Size bir vak'a anlatayım; bir gün Ebu Cehil peygamberimiz hazretlerine geliyor. Avucunda bir taş gizleyerek.
"Ya Muhammed" diyor, "avucumdakiler nedir? Eğer bilebilirsen senin hakk peygamber olduğuna inanacağım." Efendimiz buyuruyor:
Ey Ebu Cehil avucundakileri mi bileyim istersin yoksa vücudundakiler mi beni bilsin kim olduğunu söylesin?
O güç bir şeydir ya Muhammed, sen onu yapamazsın. Avcumda ne var, onu bil, kâfi.
Ebu Cehil'in avucundaki taşlar oradakilerin işiteceği bir sesle "Eşhedu enlâilâhe illâllah ve eşhedu enne Muhammeden resûlüllah" diyorlar. Ebu Cehil kaldırıp taşları yere atıyor ve "Senin gibi sihirbaz görmedim" deyip gidiyor. Bir de kıyamet gününde herkes kahabatlerini inkâr ettikleri zaman, Hakk'ın emriyle azalarımız şehadet edecek. İtirazda bulunamayacağız. Meselâ: Birisinin görmeden kalemini aldınız. Bu bir kabahattir. "Ben almadım, ben öldürmedim" diyebilirsiniz. Fakat eliniz "Ya rabbelâlemin onun emriyle ben aldım, ben öldürdüm" derse siz ne olursunuz? Her şey bir tek yaratıcının emrinde iken ondan gizli kapaklı ne olur? Sayılan icap ettiren nesneler bile lisana gelme kabiliyetine sahip olurlarsa bizim aczimiz nereye varır? Bir isimden başka şahit olabildiğimiz birşey cehlimizden başka bilebildiğimiz birşey var mıdır? Sorarım size.
Her varlığın hesabını yetirir,
Tümden hepsine akıl erdirir,
Tafsilâtı düzenleyen MUHSİ'dir ancak.
Füsûs ve Mesnevî Işığında
Ahmed Avni Konuk'un Mesnevî-i Şerîf Şerhi, Terzibaba'nın Füsûsu'l-Hikem dersleri ve külliyatı ışığında derlenmiştir.
Füsûsu'l-Hikem'de el-Muhsî
Bu esmâ Füsûs derslerinde müstakil işlenmez.
Terzibaba Külliyatında el-Muhsî
Terzibaba, Muhsî ismini Nahl ve sayı-yolculuğu derslerinde, kökü olan "ihsâ" üzerinden açar. İsmin özü, hiçbir şeyin sayım dışında kalmamasıdır.
Muhsî, her şeyi sayıp ayrıntısıyla tesbit edendir. Nahl Sûresi şerhi ismin kökünü verir:
"Sözlükte 'saymak, miktarını bilmek; ezberleyip kavramak' anlamındaki ihsâ masdarından sıfat olan muhsî kelimesi 'sayıp ayrıntılarıyla tesbit eden' demektir." (Nahl Sûresi)
Demek Muhsî yalnız adet tutan değil; her şeyin miktarını bilen, ezberleyip kavrayan isimdir. Halk edilmişlerin sayısı, her zerrenin yeri, her amelin tartısı — hiçbiri O'nun ihsâsının dışında değildir. Bu, kul için hem bir uyarı hem bir tesellîdir: hiçbir hayır kayıt dışı kalmaz, hiçbir zerre unutulmaz. Saymak, burada kavrayışın tamlığıdır — sayıp tesbit eden, kuşatandır.
Değerlendirme
Muhsî, "ihsâ" kökünden gelen; her şeyi sayıp ayrıntısıyla tesbit eden, miktarını bilen, ezberleyip kavrayan isimdir. Terzibaba külliyatı ismi bu sözlük çekirdeği üzerinden açar: hiçbir zerre, hiçbir amel O'nun sayımı dışında kalmaz. İsim kulu hem hesabın tamlığına karşı uyandırır, hem de hiçbir hayrının kaybolmayacağına dair güven verir. Bu ismi, kuşatıcı ilim yönüyle alim ve hasib ile birlikte okumak gerekir.