Fusûsu'l-Hikem Mukaddime

Bu eser, Şeyh-i Ekber İbnü'l-Arabî'nin Fusûsu'l-Hikem adlı temel tasavvuf klasiğine Ahmed Avni Konuk tarafından yazılmış kapsamlı bir giriş ve şerhtir. Kitap, İbnü'l-Arabî'nin Dîbâce'sinin tercüme ve şerhini de içerir.

Fusûsu'l-Hikem, varoluşun hakikatini, Allah'ın tecellîlerini ve peygamberlerin kalplerine halk edilen ilahi hikmetleri anlatır. İnsanın nereden gelip nereye gittiğini ve varoluşun sırlarını anlamasına rehberlik eder.

İbnü'l-Arabî, tasavvuf dünyasının en büyük düşünürlerinden ve 'Şeyh-i Ekber' olarak bilinen, Fusûsu'l-Hikem gibi pek çok önemli esere imza atmış bir Hakikat yolcusudur. Eserlerinin manaları, Cenâb-ı Hak tarafından kalbine ilkā edilmiştir.

Eser, hakikati arayan müminler ve tasavvufî derinliklere ilgi duyan okuyucular içindir. Özellikle İbnü'l-Arabî'nin eserlerini anlamak isteyenlere bir rehber niteliğindedir.

'Cehlin zevâli' bilgisizliğin ortadan kalkması, 'vehmin zevâli' ise yanılsamaların ve yanlış zannın giderilmesidir. Tasavvuf yolunda sadece bilmek değil, aynı zamanda vehimden arınarak hakikati 'olmak' esastır.

İnsan-ı kâmil, tasavvuf yolunda rehberlik eden, olgunlaşmış ve hakikate ulaşmış kişidir. Onun terbiyesi ve yol göstermesiyle, bir mürid vehimden kurtulup gerçek birliğe ulaşabilir.

İtiraz edenler genellikle üç sınıfa ayrılır: kıskançlık duyanlar, kıskançları taklit edenler ve İbnü'l-Arabî'nin derin beyanlarını idrak edemeyen, taassup sahibi kişilerdir. Onlar, eserlerdeki hakikatleri şeriat dışı sanabilirler.

Tasavvufta 'küfür' kelimesinin bir anlamı da 'Hakk'ı örtmek'tir. Allah'ın mutlak varlığını ve her zerredeki tecellîsini göremeyip sınırlayan veya inkar eden kişi, bu anlamda Hakk'ı örtmüş olur.