Mir'at-ül İrfân ve Şerhi eserinin yapısı nasıldır, hangi bölümlere ayrılır?

Mir'at-ül İrfân ve Şerhi, Necdet Ardıç'ın (Terzibaba) tasavvufî irfanı geniş kitlelere ulaştırma gayretinin bir ürünüdür². Eserin yapısı, okuyucuya tasavvufî hakikatleri farklı açılardan sunan çeşitli bölümlerden meydana gelir. Bu bölümler arasında, peygamberlerin hayatlarından alınan dersler önemli bir yer tutar. Özellikle Hz. Mûsâ Kelîmullah, Hz. Îsâ Rûhullah ve Hz. Muhammed (s.a.v.) gibi altı peygamberin kıssaları eserde yer alır¹. Bu peygamber kıssaları, sâlikin manevî yolculuğunda karşılaşacağı mertebeleri ve tecellîleri anlamasına yardımcı olur. Eser, sadece peygamber kıssalarıyla sınırlı kalmayıp, tasavvufî hikâyelerle de zenginleştirilmiştir. Örneğin, "Bir ressam hikâyesi" ve "İnci mercan tezgâhı" gibi temsili anlatımlar, okuyucuya derin manevî dersler sunar³. Bu hikâyeler, tasavvufî kavramların somutlaştırılmasına ve idrâk edilmesine hizmet eder. Ayrıca, eserde "Ölüm hakkında" ve "Reşehat'tan bölümler" gibi tasavvufî konulara dair açıklamalar da bulunur⁴. Eserin bir diğer önemli kısmı ise Kur'ân sûrelerinin ve tasavvufî risalelerin şerhleridir. "Mülk Sûresi" ve "Namaz Sûreleri" gibi bölümler, Kur'ân'ın bâtınî manalarını açığa çıkarırken, "Risâle-i Gavsiyye" gibi tasavvufî metinlerin şerhleri de eserin irfanî derinliğini artırır⁵. Eserin genel yapısı, okuyucuyu adım adım manevî bir yolculuğa çıkararak, tasavvufî hakikatleri farklı katmanlarda sunmayı hedefler.