Necm 8-9 ayeti Terzibaba çizgisinde nasıl şerh edilir?

Kâb-ı Kavseyn, Necm Sûresi'nin 9. ayetinde geçen "iki yay arası kadar veya daha yakın oldu" ifadesiyle Hz. Peygamber'in Mi'rac'da Hak'a en yakın olduğu mertebeyi tanımlar. Bu, tasavvufun zirve mertebesi olup, sâlikler için bir idealdir. Terzibaba çizgisinde bu ayetlerin şerhi, sadece Hz. Peygamber'in mânevî yükselişini değil, aynı zamanda bu mertebenin küllî ve kişisel anlamlarını da içerir. Terzibaba'nın doğum tarihi olan 1938'de "93" sayısının Necm Sûresi'ne işaret etmesi, bu sûrenin Terzibaba'nın irfan yolculuğundaki önemini vurgular¹·². Ayrıca, Terzibaba'nın tasavvuf çalışmalarına başladığı 1953 yılının da 19 ve 53 sayılarının varlığını açıkça ortaya koyması, Necm Sûresi'nin 53. sûre olmasıyla anlamlı bir bağlantı kurar¹·². Bu durum, Necm Sûresi'nin Terzibaba'nın hayatında ve öğretisinde özel bir hikmet taşıdığını gösterir. "İki yay"ın sırrı, klasik tasavvufî yorumda vücud-ı vâcib (Hak'ın zorunlu vücudu) ile vücud-ı mümkin (halk edilmiş vücud) arasındaki kavşak nokta olarak açıklanır; bu nokta Hz. Peygamber'in mertebesidir. "Ev ednâ" (veya daha yakın) ifadesi ise, Hak ile Hz. Peygamber arasında mesafenin olmadığını, yani "mesâfesizliğin mesâfesi"ni beyan eder. Bu ayetler, Terzibaba çizgisinde "İnsân-ı Kâmil"in rumuzu ve "besmele"nin hakikatiyle de ilişkilendirilir³. Hz. Peygamber'in bu mertebede "gözü kaymadı, görmediği şeyi nakl etmedi" (Necm 11) ifadesi, gerçek ve doğrudan müşâhedeyi, yani Hak ile perdesiz bir yakınlığı işaret eder. Bu, sâlikin de kendi nefsinden soyutlanarak Hak'ın tecellîlerine mahal olması ve nihayetinde halîfe ile müstahlif arasında perdesizliğe ulaşması idealini temsil eder.