Rabıta nasıl gerçekleşir?

Rabıta, lügatte "bağlama, ilişki kurma, irtibat" anlamına gelir⁴. Tasavvufta ise sâlikin mürşidine kalben bağlanması ve onun sûretini kalbinde tutması şeklinde tanımlanır⁵. Bu mânevî uygulama, sâlikin gözlerini kapatarak mürşidinin sûretini kalbinde canlandırması, mürşidinin kalbiyle mânevî bir bağ kurması ve ondan feyz akışını dilemesiyle gerçekleşir. Rabıta, genellikle günlük zikir uygulamalarıyla birleştirilir; sâlik zikir yaparken kalbinde mürşidinin sûretini taşır. Rabıtanın temel amacı, sâlikin gönül âlemindeki dağınıklığı gidermek ve dikkatini tek bir noktaya, yani mürşidine odaklamaktır. Zira kişinin belirli bir yere rabıtası olmadığında, zihni yüzlerce farklı düşünceye dağılır ve bu da mânevî enerjinin dağılmasına yol açar. Rabıta sayesinde bu dağınık enerji toplanır ve sâlik güçlenir⁶. Rabıta, sâlikin mânevî hayata dâhil olmasını sağlayan bir sistemdir⁷. Ancak rabıtanın doğru ve faydalı olabilmesi için rabıta yapılan kişinin "fenâfillah" ve "bakâbillah" mertebelerinde olması, yani Hakk'ta fani olup Hakk ile baki olması şarttır²·⁸. Aksi takdirde, bu hallere sahip olmayan bir kişiye yapılan rabıta, putperestlikten başka bir şey olmaz ve rabıta yapanın hem dünyasını hem de ahiretini mahvetme riski taşır²·⁹·¹⁰. Rabıta, kişiye değil, kişideki Hakk'a yönelik olmalıdır⁷. Vefat etmiş kâmil zâtlarla yapılan rabıta ise, yaşayan mürşidlerle yapılan rabıtadan farklı olarak, daha çok lâtif bir hatırlama ve muhabbet şeklinde gerçekleşir; bedenin feyz aktarma kabiliyeti olmadığından, yaşayan mürşidlerden alınan feyz kadar yoğun olmaz¹¹.