Risâle-i Gavsiyye eserinde altı çizilen ana tasavvufî kavramlar hangileridir?

Risâle-i Gavsiyye, tasavvufî metinler arasında bir sınır taşı olarak kabul edilir; zira içeriği zâhirî kelâmcılar tarafından şüpheyle karşılanırken, tasavvuf ehli tarafından mahzâ Hak'ın hitâbı olarak görülür. Eserin yapısı, Gavs-ı A'zam'ın Hak ile olan "söyleşmesi" üzerine kuruludur; Hak ona "yâ Gavs-ı A'zam!" diye seslenir ve sırrî mevzûlardan bahseder, Geylânî de bu hitaplara cevap verir. Risâlede işlenen temel kavramlardan biri, Hak'ın kullarına yakınlığıdır, ki bu "beni kullarımdan kim arar, ben onu daha çok ararım" ifadesiyle somutlaşır. Bir diğer önemli kavram velâyet sırrıdır, yani velînin kim olduğu ve hangi alâmetlerle bilineceği meselesi ele alınır. Mahabbetin tahkîki, yani Hak'ı sevme ve Hak tarafından sevilme hâli de risâlenin merkezî temalarındandır. Son olarak, vücud sırrı, Hak'ın varlığının kâinatla olan ilişkisi bağlamında açıklanır. Risâlenin en hassas noktası, fenâ fillâh ehlinin konuşma biçimidir. Bu hâldeki velî, kendi kendisinden konuşmaz; onun aracılığıyla konuşan Hak'tır. Bu sebeple risâledeki bazı ifadeler ("ene Allâh" tarzı) derin bir bâtınî anlam taşır. Eser, Namaz Sûreleri¹, Fâtiha Sûresi², Doğdular, Yaşadılar — Hikâyesi³ gibi çeşitli kaynaklarda da zikredilmiştir.