Yûsuf 4-100 ayeti hangi Fass ile bağlanır ve neden?

Fusûsu'l-Hikem, Muhyiddîn İbn Arabî'nin tasavvuf metafiziğinin ana metni olup, 27 Fass'tan oluşur ve her Fass bir peygambere ait bir hikmeti işler (Fusûsu'l-Hikem, K1-26). Hz. Yûsuf'a tahsis edilen Fass, Yûsufiyye Fassı olarak bilinir ve Hikmet-i Nûriyye'yi temsil eder⁴·³. Yûsuf Sûresi'nin 4. ayeti, Hz. Yûsuf'un babasına gördüğü rüyâyı anlatmasıyla başlar: "Bir vakit ki, Yûsuf babasına demişti: Ey babacağım!. Muhakkak ben rû’yada on bir yıldız ile güneşi ve ayı gördüm, onları bana secde ederlerken gördüm"⁵·²·⁶. Bu ayet, "yûsufîyyet mertebesi bilgilerine" geçişi ve "makâm-ı hubbiyyet"in başlangıcını belirtir². Yûsufiyye Fassı'nda ise, "Yûsuf kelimesinin içinde mevcut olan Nûriyyet hikmetinin açıklanması" olduğu ifade edilir³. Bu hikmetin Yûsuf (a.s.)'a tahsis edilmesinin sebebi, onun keşfinin "misâlî" olması ve âlem-i misâl ile âlem-i nûrânî ile olan bağlantısıdır³. Hz. Yûsuf'a misâlî ve hayalî suretlerin keşfine dayalı olan ilmî nûriyyet saltanatı zahir olmuş, bu da kemâl bir yön üzere "tâbir" ilmidir³. Yûsuf (a.s.)'dan sonra bu ilmi bilenler, onun mertebesinden ve rûhâniyetinden alırlar³. Bu durum, Yûsuf (a.s.)'ın rüyâ tâbiri ilmindeki üstünlüğünü ve bu ilmin nûriyyet hikmetiyle olan derin bağını gösterir. Yûsuf Sûresi'nin 100. ayeti de bu rüyânın gerçekleştiğini ve Yûsuf (a.s.)'ın makamını teyit eder⁷.