Yûsuf Sûresi'nin tasavvufî okumasında esas alınan Fass hangisidir?

Fusûsu'l-Hikem, tasavvuf metafiziğinin en kıymetli eserlerinden olup, 27 bölümden (Fass) oluşur ve her Fass bir peygamberin temsil ettiği bir hikmeti ele alır (Fusûsu'l-Hikem, K1-26). Bu eser, Hz. Peygamber'in İbn Arabî'ye rüya yoluyla yazdırdığı, ilhamî bir tezahür olarak kabul edilir (Fusûsu'l-Hikem, K1-26). Yûsuf Sûresi'nin tasavvufî okumasında merkezi bir yere sahip olan Yûsufiyye Fassı, Fusûsu'l-Hikem'in onuncu Fass'ıdır ve "Hikmet-i Nûriyye"yi temsil eder (Fusûsu'l-Hikem, K1-26). Bu Fass, özellikle Hz. Yûsuf'un rüya tabirindeki ustalığı ve bu tabirlerin his âlemiyle olan bağlantısı üzerine yoğunlaşır. Hz. Yûsuf'un "rüyanın tevilidir, Rabbim onu hak kıldı" ifadesi, rüyaların ve his âleminin hakikatini idrak etme noktasında Yûsufiyye Fassı'nın temelini oluşturur¹. Bu durum, rüya âleminin sadece bir hayalden ibaret olmadığını, aksine Hak tarafından hak kılınmış bir gerçekliği barındırdığını ve bu gerçekliğin his âleminde tezahür ettiğini gösterir. Dolayısıyla, Yûsufiyye Fassı, rüya ve his âlemi arasındaki derin bağı, ilahî hikmetin bir tezahürü olarak ele alır.