İçeriğe atla
Yûsuf 100Cüz 13 · Sayfa 247

Yûsuf Sûresi 100. Âyet

يوسف

Sohbete sor

Verafe'a ebeveyhi ‘alâ-l'arşi veḣarrû lehu succedâ(en)(s) vekâle yâ ebeti hâżâ te/vîlu ru/yâye min kablu kad ce'alehâ rabbî hakkâ(an)(s) vekad ahsene bî iż aḣracenî mine-ssicni vecâe bikum mine-lbedvi min ba'di en nezeġa-şşeytânu beynî vebeyne iḣvetî(c) inne rabbî latîfun limâ yeşâ(u)(c) innehu huve-l'alîmu-lhakîm(u)

Ana babasını tahtın üzerine çıkardı. Hepsi ona (Yusuf'a) saygı ile eğildiler. Yusuf dedi ki: "Babacığım! İşte bu, daha önce gördüğüm rüyanın yorumudur. Rabbim onu gerçekleştirdi. Şeytan benimle kardeşlerimin arasını bozduktan sonra; Rabbim beni zindandan çıkararak ve sizi çölden getirerek bana çok iyilikte bulundu. Şüphesiz Rabbim, dilediği şeyde nice incelikler sergileyendir. Şüphesiz O, hakkıyla bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir."

Yûsuf Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

12/100. “Ve babası ile anasını yüksek bir taht üzerine kaldırdı ve onun için hepsi secdeye kapandılar ve dedi ki: Ey babacığım! işte bu, evvelce görmüş olduğum rû’yâ-mın yorumudur. Onu Rab'bim gerçekleştirdi ve muhakkak ki, bana ihsânda bulundu. Çünki beni zindandan çıkardı ve sizi çölden getirdi, benim ile kardeşlerimin arasını şeytan bozduktan sonra. şüphe yok ki, Rab'bim dilediğine lûtfedicidir. Muhakkak ki, çok iyi bilen ve hikmet sâhibi olan o'dur o.” Vakta ki bütün aile ile birlikte Mısır’a döndüler. Yûsufun yanına geldiklerinde anne ve babasını bağrına bastı. Yüksek bir yere çıktı. Onun için hepsi birden secdeye kapandılar. Yûsuf (a.s.) “ey babacığım, benim rû’ya-mda görmüş olduğum hakikat zuhura çıktı. Rabbim bu rû’ya-yı doğru olarak gösterdi.” Şeytan benim ile kardeşlerimin arasını bozduktan sonra rabb’ım bunları lütfetti.

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(2)