Kâlû yâ ebânâ mâ leke lâ te/mennâ ‘alâ yûsufe ve-innâ lehu lenâsihûn(e)
Babalarına şöyle dediler: "Ey babamız! Yusuf hakkında bize neden güvenmiyorsun? Halbuki biz onun iyiliğini isteyen kişileriz."
Yûsuf Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
12/11. “Dediler ki: Ey babamız!. Sana ne oluyor ki. Yûsufu bize inanmıyorsun?. Ve halbuki, biz onun için elbetde iyiliksever kimseleriz..”
اَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًا يَرْتَعْ وَيَلْعَبُ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ
(Ersilhü meanâ gaden yerta’ ve yel’ab ve innâ lehü lehâfizîne.)