Bel ‘acibte veyesḣarûn(e)
Hayır, sen (onların haline) şaştın, onlar ise alay ediyorlar.
Sâffât Sûresi
“Sen şaştın” diyerek efendimiz (s.a.v.) in bu halkiyetteki muaazzam düzen karşısında ve bu çamur içine “venefahtu” ruh üfürülmesinde hayret içinde kaldığını ifade etmektedir.
Hadisi şefifte - “Benim sana olan hayretimi daha da arttır.”[24]
Efendimiz (s.a.v.) her gün tekamül ettiğinden âlem ve insanın halkiyeti ve Allah (c.c.) ün ilmi karşısında şaşkınığını bu söz ile ifade etmiştir.
İrfan ehli arifte efendimiz (s.a.v.) in bu sözünü kendisine hayat görüşü olarak kabul eder. Ve rabbinin düzeni karşında hergün yeni bir hayret içinde kalır.
Onlar dediği inkar ehli müşriklerde bunun bir deli saçması olduğu fikirlerinde dolayı alay ederler. (Murat Derûni) Halkın hayreti, cehalet perdesiyledir."[25]
"Hakikat karşısında hayrette kalan kurtulur, alay eden hüsranda. Zira hayret, Hakk'a açılan kapı; alay ise nefsin zindanıdır."[26]
"Hak âşığı, hayret denizinde boğulmadıkça kemâle eremez."[27]
Ârifin hayreti, Hakk'ın azameti karşısında lisânın âciz kalmasıdır."[28]
Hayret, velâyetin son mertebesidir. Çünkü orada 'bilme'değil, 'bilinme' hâli vardır."[29]
وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ {الصافات/13}
(37/13) “Ve-izâ zukkirû lâ yezkurûn(e)”
(37/13) Kendilerine öğüt verildiği zaman öğüt almıyorlar.