Sâffât Sûresi 172. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'nasr' (نصر) kelimesinin 'düşmana karşı yardım etmek' anlamına geldiğini belirtir. 'Mansûr' ise kendisine yardım edilen kimsedir. Ayetteki 'el-Mansûrûn' ifadesi, Allah'ın kendilerine yardım etmeyi vaat ettiği ve bu yardım sayesinde düşmanlarına karşı üstün gelecek olan peygamberler ve müminler topluluğunu işaret eder. Bu yardım, hem dünyevi zaferi hem de ahiretteki kurtuluşu kapsar.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'nasr' kelimesinin 'yardım etmek' ve 'galip gelmek' anlamlarını taşıdığını vurgular. 'Mansûrûn' kelimesi, Allah'ın kendilerine yardım edeceği ve bu sayede düşmanlarına karşı galip gelecekleri kesin olan kimseler için kullanılır. Ayetteki bağlamda, Allah'ın elçilerine ve onların yolundan gidenlere vaat ettiği mutlak zaferi ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'nasr' kavramının Kur'an'da genellikle Allah'ın müminlere veya peygamberlere düşmanlarına karşı verdiği ilahi yardımı ifade ettiğini belirtir. 'Mansûrûn' ise bu ilahi yardıma mazhar olan, Allah tarafından desteklenen ve bu destek sayesinde zafer kazananlardır. Ayet, bu ilahi yardımın kesinliğini ve Allah'ın vaadinin gerçekleşeceğini vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'nasr' kökünün 'yardım etmek, desteklemek, galip kılmak' anlamlarına geldiğini ifade eder. 'Mansûrûn' kelimesi, pasif bir fiil isminden türemiş olup, 'kendilerine yardım edilenler' demektir. Ayetteki kullanımı, Allah'ın müminlere ve elçilerine yönelik kesin ve şaşmaz yardımını, onların düşmanlarına karşı üstün geleceklerini ve zafer kazanacaklarını müjdelemektedir.