Velleżîne yectenibûne kebâ-ira-l-iśmi velfevâhişe ve-iżâ mâ ġadibû hum yaġfirûn(e)
(36-39) (Dünyalık olarak) size her ne verilmişse, bu dünya hayatının geçimliğidir. Allah'ın yanında bulunanlar ise daha hayırlı ve kalıcıdır. Bu mükafat, inananlar ve Rablerine tevekkül edenler, büyük günahlardan ve çirkin işlerden kaçınanlar, öfkelendikleri zaman bağışlayanlar, Rablerinin çağrısına cevap verenler ve namazı dosdoğru kılanlar; işleri, aralarında şura (danışma) ile olanlar, kendilerine verdiğimiz rızıktan Allah yolunda harcayanlar, bir saldırıya uğradıkları zaman, aralarında yardımlaşanlar içindir.
Şûrâ Sûresi
En büyük günah efendimiz s.a.v. Hâdis-i Şerifte “vücudike zenbike” vücudunu sen vücut olarak bildiğin sürece sana ait bir şey olarak bildiğin sürece bu senin en büyük günahındır, bundan daha büyük günahın olamaz diyor. Ben varım diyerek varlık isbatına girişmek Hakk’a karşı yapılan en büyük hayasızlık, utanmazlıklıktır. Hakikat ehli, irfan ehli öfkelendikleri zaman, hakikat ehli öfkelenmez demiyor, her ne kadar idrak sahibi olsada bu dünya hayatında henüz beden gömleği üstünde olduğundan gelen tecellileri hakk’tan geldiğini bilir ama gelen nefsi ile bunu gerçekleştirdiğinden hale bürünür ve ölçüsü ile kendindeki hakkı korur. Ve hale bürünerek, içerden kızmaz, dışardan ise zahiri hüküm ne ise ona göre davranmaya çalışır. (Murat Derûni)
"Günah, vahdet şuuruna perdedir. Haya ise bu perdeyi yırtan nur. Ârif, öfkesinde dahi rahmeti görendir. Zira bilir ki her varlık O'nun aynasıdır."[74]