Şûrâ Sûresi 4. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Şûrâ 4Cüz 25 · Sayfa 483

Şûrâ Sûresi 4. Âyet

الشورى

Lehu mâ fî-ssemâvâti vemâ fî-l-ard(i)(s) vehuve-l'aliyyu-l'azîm(u)

Göklerde ve yerde ne varsa hepsi O'nundur. O, yücedir, büyüktür.

Şûrâ Suresi'nin 4. ayeti, Allah'ın evren üzerindeki mutlak mülkiyetini ve yüceliğini vurgulamaktadır. Ayet, 'gökler', 'yer', 'Aliyy' ve 'Azîm' gibi temel kavramlar aracılığıyla Allah'ın kudretini ve azametini dile getirir.

1ٱلسَّمَـٰوَٰتِs-m-v

Kök:س م و—Allah'ın mülkiyetinde olan ve O'nun kudretini gösteren üst âlemler, gökler.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Semâ kelimesi, 'yükseklik' ve 'yücelik' anlamlarına gelir. Kur'an'da genellikle 'gök' anlamında kullanılır ve Allah'ın kudretinin ve yaratıcılığının bir göstergesi olarak zikredilir. Bu ayette çoğul olarak (semâvât) kullanılması, göklerin çok katmanlı yapısına veya farklı gök cisimlerine işaret ederken, hepsinin Allah'ın mülkiyetinde olduğunu vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Semâvât, mecazen 'yüksek olan her şey' anlamına gelebilir. Ayetteki kullanımıyla, Allah'ın mülkiyetinin sadece yeryüzü ile sınırlı olmadığını, aksine tüm yüksek âlemleri de kapsadığını ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kur'an'da 'semâvât' kavramı, genellikle 'arz' (yer) ile birlikte bir çift oluşturur ve kozmik düzenin tamamını ifade eder. Bu ayette, Allah'ın bu kozmik düzenin mutlak sahibi ve yaratıcısı olduğu vurgulanır.

2ٱلْأَرْضِe-r-d

Kök:أ ر ض—Allah'ın mülkiyetinde olan ve O'nun kudretini gösteren alt âlem, yeryüzü.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Arz kelimesi, 'yeryüzü' anlamına gelir. Kur'an'da genellikle 'semâvât' ile birlikte zikredilerek evrenin bütünlüğünü ifade eder. Bu ayette, göklerde olduğu gibi yeryüzündeki her şeyin de Allah'a ait olduğu belirtilir, bu da O'nun mutlak mülkiyetini pekiştirir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Arz, üzerinde yaşadığımız ve Allah'ın yarattığı canlıların barındığı yerdir. Ayetteki kullanımıyla, Allah'ın sadece göklerin değil, aynı zamanda yeryüzünün ve üzerindeki tüm varlıkların da yegane sahibi olduğunu gösterir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Arz kavramı, Kur'an'da genellikle 'semâ' ile karşıtlık içinde kullanılarak Allah'ın yaratma ve hükmetme gücünün kapsamını belirtir. Bu ayette, Allah'ın mülkiyetinin hem göksel hem de dünyevi tüm varlıkları kapsadığı vurgulanır.

3ٱلْعَلِىُّa-l-v

Kök:ع ل و—Allah'ın zatında, sıfatlarında ve kudretinde her şeyden üstün ve yüce olması.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Alî kelimesi, 'yüce, yüksek' anlamlarına gelir. Allah'a nispet edildiğinde, O'nun zatının, sıfatlarının ve kudretinin her şeyden üstün ve yüce olduğunu ifade eder. Bu ayette, Allah'ın göklerde ve yerde olan her şeyin sahibi olmasının yanı sıra, aynı zamanda en yüce varlık olduğunu belirtir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): el-Alî, Allah'ın isimlerinden olup, O'nun her türlü noksanlıktan münezzeh, her şeyden üstün ve yüce olduğunu gösterir. Ayetteki kullanımı, Allah'ın mülkiyetinin ve kudretinin mutlak yüceliğiyle birleştiğini vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Alî, 'yüksek mertebeli, şerefli, üstün' demektir. Allah için kullanıldığında, O'nun hiçbir şeye muhtaç olmayan, her şeyin üstünde ve ötesinde olan mutlak yüceliğini ifade eder. Bu ayette, Allah'ın evren üzerindeki egemenliğinin O'nun yüce zatından kaynaklandığına işaret eder.

4ٱلْعَظِيمُa-z-m

Kök:ع ظ م—Allah'ın zatında, sıfatlarında ve kudretinde büyüklük ve azamet sahibi olması.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Azîm kelimesi, 'büyük, ulu, yüce' anlamlarına gelir. Allah'a nispet edildiğinde, O'nun zatının ve sıfatlarının büyüklüğünü, azametini ve kudretinin sınırsızlığını ifade eder. Bu ayette, Allah'ın hem yüce (Alî) hem de büyük (Azîm) olması, O'nun mutlak kudretini ve evren üzerindeki egemenliğini pekiştirir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): el-Azîm, Allah'ın isimlerinden olup, O'nun büyüklüğünü, şanını ve kudretini ifade eder. Ayetteki kullanımı, Allah'ın mülkiyetinin ve yüceliğinin, O'nun sonsuz azametiyle birleştiğini gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kur'an'da 'Azîm' kavramı, Allah'ın kudretinin ve ihtişamının bir ifadesidir. Bu ayette 'Alî' ile birlikte kullanılması, Allah'ın hem aşkın (yüce) hem de mutlak kudret sahibi (büyük) olduğunu vurgulayarak, O'nun eşsizliğini ve benzersizliğini ortaya koyar.

Şûrâ Sûresi

“Lehu” “Hu” içindir. O’nun içindir. “Şey” eşya, nesneler fî-ssemâvâti “sema” gök içindekiler, fî-l-ard yer içindekiler “hu” içindir. Aynı zamanda “hu” bunların içindedir ve hüviyet yönüdür onun isimlerinin zuhurudur. “Hüve” mutlak hüviyetin âlemler ve kabe yönü vardır.

Bizlerin de gönül göğünde ne varsa “hu” nundur. “Hu” nun ilminden kaynaklanmaktadır. Beden arzımız olan “yer”imizde onun içindir. İlm-i ledün bilgileri bu bedenin faaliyetleri ile kazanılmaktadır.

“Hüve” mutlak hüviyet her şeyden münezzeh olan hüviyet-i mutlaka yücedir ve büyüktür. İsm-i azam olan “hüve” ye hu olan gönül göğü ve beden arzını ayna yapmış olan irfan ehli hüvesi hüvesine muhayyed olarak kayda girmiş yönünü yansıtır. (Murat Derûni)

"Ârif, göklerde ve yerde tecellî eden isimleri müşahede eder."

"Kul, 'hiçbir şey benim değil' idrakine ererse, 'her şey O'nun' sırrını görür."^[14]

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(1)

Fâtiha Sûresi