Duhân Sûresi 24. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Duhân 24Cüz 25 · Sayfa 497

Duhân Sûresi 24. Âyet

الدخان

Vetruki-lbahra rahvâ(en)(s) innehum cundun muġrakûn(e)

"Denizi açık halde bırak." Çünkü onlar boğulacak bir ordudur.

Duhân Suresi'nin 24. ayeti, Hz. Musa'ya denizi geçtikten sonra olduğu gibi bırakması emrini verirken, Firavun ve ordusunun akıbetini bildirmektedir. Ayet, denizin durumu ve Firavun'un ordusunun helak oluşu üzerine odaklanarak ilahi kudreti ve azabı vurgulamaktadır.

1وَٱتْرُكِt-r-k

Kök:ت ر ك—Bırak, terk et, olduğu gibi bırak anlamında bir emirdir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Terke (ترك) kelimesi, bir şeyi bulunduğu hâlde bırakmak, terk etmek anlamına gelir. Ayetteki 'vetruki' (وَٱتْرُكِ) emri, denizi geçtikten sonra yarılanmış hâliyle, yani 'rahven' (رهوًا) olarak bırakmayı ifade eder. Bu, denizin tekrar kapanmasına müdahale etmemek, ilahi takdire teslim olmak demektir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Terke (ترك) fiili, burada 'bırak' anlamında kullanılmıştır. Denizin 'rahven' (رهوًا) bırakılması, onun yarıldığı hâlde kalması, kapanmaması demektir ki bu, Firavun ve ordusunun boğulması için bir hazırlıktır.

2ٱلْبَحْرَb-h-r

Kök:ب ح ر—Deniz; burada Kızıldeniz'i ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Bahr (بحر) kelimesi, geniş su kütlesi anlamına gelir. Kur'an'da genellikle deniz anlamında kullanılır. Bu ayetteki 'el-bahr' (ٱلْبَحْرَ) ifadesi, Hz. Musa ve kavminin geçtiği, Firavun ve ordusunun ise boğulduğu Kızıldeniz'i kasteder. İlahi mucizenin gerçekleştiği yerdir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Bahr (بحر) kavramı, Kur'an'da genellikle Allah'ın kudretinin ve azametinin bir göstergesi olarak yer alır. Bazen bir tehlike, bazen de bir kurtuluş aracı olarak tasvir edilir. Bu ayette, Allah'ın emriyle yarılan ve sonra Firavun'u yutan bir kudret sembolüdür.

3رَهْوًاr-h-w

Kök:ر ه و—Sakin, açık, yarılanmış hâlde, olduğu gibi anlamlarına gelir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Rahven (رهوًا) kelimesi, 'sakin, açık, yarılanmış hâlde' demektir. Ayetteki bağlamda, denizin Hz. Musa ve kavmi geçtikten sonra yarılanmış, açık ve sakin hâlde bırakılması emredilir. Bu, denizin tekrar kapanmaması ve Firavun'un ordusunun geçişine izin vermemesi içindir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Rahven (رهوًا) kelimesi, 'açık ve sakin' anlamına gelir. Denizin bu şekilde bırakılması, onun kapanmaması ve Firavun'un ordusunun geçişini engellemesi içindir. Bu, ilahi bir tuzak ve helak sebebidir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Rahven (رهوًا) kelimesi, 'açık, yarılanmış ve sakin' anlamlarına gelir. Denizin bu hâlde bırakılması, Firavun'un ordusunun içine girmesi için bir davet niteliğindedir ve onların boğulmasına zemin hazırlar. Kelime, denizin doğal akışının dışına çıkarak ilahi bir müdahale ile belirli bir durumda tutulmasını ifade eder.

4جُندٌc-n-d

Kök:ج ن د—Ordu, asker topluluğu.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Cünd (جند) kelimesi, asker topluluğu, ordu anlamına gelir. Ayetteki 'cündün' (جُندٌ) ifadesi, Firavun'un askerlerinden oluşan ordusunu kasteder. Bu ordu, Allah'ın kudreti karşısında aciz kalacak ve helak olacaktır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Cünd (جند), bir topluluğu ifade eder, özellikle savaş için toplanmış askerler topluluğu. Ayetteki 'cündün' (جُندٌ) kelimesi, Firavun'un ordusunu tanımlar ve onların toplu hâlde helak edileceklerini vurgular.

5مُّغْرَقُونَğ-r-k

Kök:غ ر ق—Boğulacak olanlar, suda batırılacak olanlar.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Muğrakûn (مُّغْرَقُونَ) kelimesi, 'boğulacak olanlar' anlamına gelir. Ayetteki bu ifade, Firavun ve ordusunun denizde boğularak helak edileceğini kesin bir dille belirtir. Bu, ilahi bir ceza ve vaadin gerçekleşmesidir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Muğrakûn (مُّغْرَقُونَ) kelimesi, 'suda batırılanlar, boğulanlar' demektir. Bu kelime, Firavun'un ordusunun akıbetini net bir şekilde ortaya koyar ve onların denizin sularında yok olacağını ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Ğaraka (غرق) kökünden türeyen muğrakûn (مُّغْرَقُونَ) kelimesi, pasif bir fiil olup 'boğulmaya maruz kalanlar' anlamındadır. Ayette, Firavun'un ordusunun kendi iradeleri dışında, ilahi bir müdahale ile boğulacakları vurgulanır. Bu, Allah'ın kudretinin ve azabının bir tecellisidir.

Duhân Sûresi

(Fe etbeahum fir’avnu bi cunûdihî fe gaşiyehum minel yemmi mâ gaşiyehum.)

(Tâ-Hâ-20/78) “Böylece Fir’âvn ordusuyla onları takip etti. Bunun üzerine deniz, onların üzerine öyle bir kapanışla kapandı ki, onları (tamamen) örterek kapladı (onları suda boğdu).”

Nefsi emmâre ve askerleri, akıl Mûsâ’sı, fikir Hârun’unu ve onların halkını, takib ederek kendilerini de aynı halde zannederek arkalarından denize girdiler. Bunun üzerine su onların üzerine kaparak bu su ile gark olmuş-nefesleri kesilmiş oldu. Benî İsrâîl-e kuru bir yol olan aynı geçit, onları boğan su oldu.

Eserin tamamını oku