بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
حمٓ
Hâ-Mîm
Ha Mim.
وَٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ
Velkitâbi-lmubîn(i)
(2-3) Apaçık olan Kitab'a andolsun ki, biz onu mübarek bir gecede indirdik. Şüphesiz biz insanları uyarmaktayız.
إِنَّآ أَنزَلْنَـٰهُ فِى لَيْلَةٍ مُّبَـٰرَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ
İnnâ enzelnâhu fî leyletin mubârake(tin)(c) innâ kunnâ munżirîn(e)
(2-3) Apaçık olan Kitab'a andolsun ki, biz onu mübarek bir gecede indirdik. Şüphesiz biz insanları uyarmaktayız.
فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ
Fîhâ yufraku kullu emrin hakîm(in)
(4-7) Katımızdan bir emirle her hikmetli iş o gecede ayırt edilir. Eğer kesin olarak inanıyorsanız, Rabbinden; göklerin, yerin ve bu ikisi arasındakilerin Rabbinden bir rahmet olarak biz peygamberler göndermekteyiz. O, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.
أَمْرًا مِّنْ عِندِنَآ ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ
Emran min ‘indinâ(c) innâ kunnâ mursilîn(e)
(4-7) Katımızdan bir emirle her hikmetli iş o gecede ayırt edilir. Eğer kesin olarak inanıyorsanız, Rabbinden; göklerin, yerin ve bu ikisi arasındakilerin Rabbinden bir rahmet olarak biz peygamberler göndermekteyiz. O, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.
رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ
Rahmeten min rabbik(e)(c) innehu huve-ssemî'u-l'alîm(u)
(4-7) Katımızdan bir emirle her hikmetli iş o gecede ayırt edilir. Eğer kesin olarak inanıyorsanız, Rabbinden; göklerin, yerin ve bu ikisi arasındakilerin Rabbinden bir rahmet olarak biz peygamberler göndermekteyiz. O, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.
رَبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ
Rabbi-ssemâvâti vel-ardi vemâ beynehumâ(s) in kuntum mûkinîn(e)
(4-7) Katımızdan bir emirle her hikmetli iş o gecede ayırt edilir. Eğer kesin olarak inanıyorsanız, Rabbinden; göklerin, yerin ve bu ikisi arasındakilerin Rabbinden bir rahmet olarak biz peygamberler göndermekteyiz. O, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.
لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ
Lâ ilâhe illâ huve yuhyî ve yumît(u)(s) rabbukum ve rabbu âbâ-ikumu-l-evvelîn(e)
O'ndan başka hiçbir ilah yoktur. Yaşatır, öldürür. O, sizin de Rabbiniz, önceki atalarınızın da Rabbidir.
بَلْ هُمْ فِى شَكٍّ يَلْعَبُونَ
Bel hum fî şekkin yel'abûn(e)
Fakat onlar, şüphe içinde eğlenip duruyorlar.
فَٱرْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٍ مُّبِينٍ
Fertakib yevme te/tî-ssemâu biduḣânin mubîn(in)
Göğün açık bir duman getireceği günü bekle.
يَغْشَى ٱلنَّاسَ ۖ هَـٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ
Yaġşâ-nnâs(e)(s) hâżâ ‘ażâbun elîm(un)
(O duman) insanları bürür. Bu, elem dolu bir azaptır.
رَّبَّنَا ٱكْشِفْ عَنَّا ٱلْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ
Rabbenâ-kşif ‘annâ-l'ażâbe innâ mu/minûn(e)
İnsanlar, "Rabbimiz! Bu azabı bizden kaldır, çünkü biz artık inanıyoruz" derler.
أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَآءَهُمْ رَسُولٌ مُّبِينٌ
Ennâ lehumu-żżikrâ ve kad câehum rasûlun mubîn(un)
Nerede onlarda öğüt almak?! Oysa kendilerine (gerçeği) açıklayan bir peygamber gelmişti.
ثُمَّ تَوَلَّوْا۟ عَنْهُ وَقَالُوا۟ مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ
Śumme tevellev ‘anhu ve kâlû mu'allemun mecnûn(un)
Sonra ondan yüz çevirdiler ve "Bu bir öğretilmiş, bu bir deli!" dediler.
إِنَّا كَاشِفُوا۟ ٱلْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَآئِدُونَ
İnnâ kâşifû-l'ażâbi kalîlâ(en)(s) innekum ‘â-idûn(e)
Biz bu azabı kısa bir süre kaldıracağız, siz de yine eski halinize döneceksiniz.
يَوْمَ نَبْطِشُ ٱلْبَطْشَةَ ٱلْكُبْرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ
Yevme nebtişu-lbatşete-lkubrâ innâ muntekimûn(e)
Onları o en şiddetli yakalayışla yakalayacağımız günü hatırla. Şüphesiz biz öcümüzü alırız.
۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَآءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ
Ve lekad fetennâ kablehum kavme fir'avne ve câehum rasûlun kerîm(un)
Andolsun, onlardan önce Firavun kavmini sınamıştık. Onlara değerli bir peygamber (Musa) gelmişti.
أَنْ أَدُّوٓا۟ إِلَىَّ عِبَادَ ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
En eddû ileyye ‘ibâda(A)llâh(i)(s) innî lekum rasûlun emîn(un)
O, şöyle demişti: "Allah'ın kullarını (esaret altındaki İsrailoğullarını) bana teslim edin. Çünkü ben güvenilir bir peygamberim."
وَأَن لَّا تَعْلُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّىٓ ءَاتِيكُم بِسُلْطَـٰنٍ مُّبِينٍ
Ve-en lâ ta'lû ‘ala(A)llâh(i)(s) innî âtîkum bisultânin mubîn(in)
"Allah'a karşı ululuk taslamayın. Çünkü ben size apaçık bir delil (mucize) getiriyorum."
وَإِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ
Ve-innî ‘użtu birabbî ve rabbikum en tercumûn(i)
"Şüphesiz ki ben, beni taşlamanızdan, benim de Rabbim, sizin de Rabbiniz olan Allah'a sığındım."
وَإِن لَّمْ تُؤْمِنُوا۟ لِى فَٱعْتَزِلُونِ
Ve-in lem tu/minû lî fa'tezilûn(i)
"Bana inanmadınızsa benden uzak durun."
فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ قَوْمٌ مُّجْرِمُونَ
Fede'â rabbehu enne hâulâ-ikavmun mucrimûn(e)
Sonra Musa, Rabbine, "Bunlar günahkar bir toplumdur" diye seslendi.
فَأَسْرِ بِعِبَادِى لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ
Fe-esri bi'ibâdî leylen innekum muttebe'ûn(e)
Allah da şöyle dedi: "O halde kullarımı geceleyin yola çıkar, çünkü takip edileceksiniz."
وَٱتْرُكِ ٱلْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُندٌ مُّغْرَقُونَ
Vetruki-lbahra rahvâ(en)(s) innehum cundun muġrakûn(e)
"Denizi açık halde bırak." Çünkü onlar boğulacak bir ordudur.
كَمْ تَرَكُوا۟ مِن جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ
Kem terakû min cennâtin ve 'uyûn(in)
Onlar geride nice bahçeler, nice pınarlar bıraktılar.
وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ
Ve zurû'in ve mekâmin kerîm(in)
Nice ekinler, nice güzel konaklar!
وَنَعْمَةٍ كَانُوا۟ فِيهَا فَـٰكِهِينَ
Ve na'metin kânû fîhâ fâkihîn(e)
Zevk ve sefasını sürdükleri nice nimetler!
كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَـٰهَا قَوْمًا ءَاخَرِينَ
Keżâlik(e)(s) ve evraśnâhâ kavmen âḣarîn(e)
İşte böyle! Onları başka bir topluma miras bıraktık.
فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلْأَرْضُ وَمَا كَانُوا۟ مُنظَرِينَ
Femâ beket ‘aleyhimu-ssemâu vel-ardu vemâ kânû munzarîn(e)
Gök ve yer onların ardından ağlamadı; onlara mühlet de verilmedi.
وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ
Ve lekad necceynâ benî isrâ-île mine-l'ażâbi-lmuhîn(i)
(30-31) Andolsun, İsrailoğullarını o alçaltıcı azaptan; Firavun'dan kurtardık. Çünkü o, haddi aşanlardan bir zorba idi.
مِن فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيًا مِّنَ ٱلْمُسْرِفِينَ
Min fir'avn(e)(c) innehu kâne ‘âliyen mine-lmusrifîn(e)
(30-31) Andolsun, İsrailoğullarını o alçaltıcı azaptan; Firavun'dan kurtardık. Çünkü o, haddi aşanlardan bir zorba idi.
وَلَقَدِ ٱخْتَرْنَـٰهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ
Ve lekadi-ḣternâhum ‘alâ ‘ilmin ‘alâ-l'âlemîn(e)
Andolsun, onları, bir bilgi üzerine (dönemlerinde) alemlere üstün kıldık.
وَءَاتَيْنَـٰهُم مِّنَ ٱلْـَٔايَـٰتِ مَا فِيهِ بَلَـٰٓؤٌا۟ مُّبِينٌ
Ve âteynâhum mine-l-âyâti mâ fîhi belâun mubîn(un)
Onlara, içinde açık bir imtihan bulunan mucizeler verdik.
إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ
İnne hâulâ-i leyekûlûn(e)
(34-35) Bunlar (müşrikler) diyorlar ki: "İlk ölümümüzden başka bir ölüm yoktur. Biz diriltilecek değiliz."
إِنْ هِىَ إِلَّا مَوْتَتُنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ
İn hiye illâ mevtetunâ-l-ûlâ vemâ nahnu bimunşerîn(e)
(34-35) Bunlar (müşrikler) diyorlar ki: "İlk ölümümüzden başka bir ölüm yoktur. Biz diriltilecek değiliz."
فَأْتُوا۟ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ
Fe/tû bi-âbâ-inâ in kuntum sâdikîn(e)
"Eğer doğru söyleyenler iseniz atalarımızı getirin."
أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَـٰهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ مُجْرِمِينَ
Ehum ḣayrun em kavmu tubbe'in velleżîne min kablihim(c) ehleknâhum(s) innehum kânû mucrimîn(e)
Bunlar mı daha hayırlı, yoksa Tübba' kavmi ile onlardan öncekiler mi? Onları helak ettik. Çünkü onlar suçlu kimselerdi.
وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَـٰعِبِينَ
Vemâ ḣaleknâ-ssemâvâti vel-arda vemâ beynehumâ lâ'ibîn(e)
Biz, gökleri, yeri ve bunlar arasında bulunanları, eğlenmek için yaratmadık.
مَا خَلَقْنَـٰهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
Mâ ḣalaknâhumâ illâ bilhakki velâkinne ekśerahum lâ ya'lemûn(e)
Biz onları ancak hak ve hikmete uygun olarak yarattık. Ama onların çoğu bilmiyorlar.
إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ مِيقَـٰتُهُمْ أَجْمَعِينَ
İnne yevme-lfasli mîkâtuhum ecme'în(e)
Şüphesiz, hüküm günü, hepsinin bir arada buluşacağı zamandır.
يَوْمَ لَا يُغْنِى مَوْلًى عَن مَّوْلًى شَيْـًٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ
Yevme lâ yuġnî mevlen ‘an mevlen şey-en velâ hum yunsarûn(e)
O gün dostun dosta hiçbir faydası olmaz. Kendilerine yardım da edilmez.
إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
İllâ men rahima(A)llâh(u)(c) innehu huve-l'azîzu-rrahîm(u)
Yalnız, Allah'ın yardım ettiği kimseler bunların dışındadır. Şüphesiz O, mutlak güç sahibidir, çok merhamet edendir.
إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ
İnne şecerate-zzakkûm(i)
(43-44) Şüphesiz, zakkum ağacı, günahkarların yemeğidir.
طَعَامُ ٱلْأَثِيمِ
Ta'âmu-l-eśîm(i)
(43-44) Şüphesiz, zakkum ağacı, günahkarların yemeğidir.
كَٱلْمُهْلِ يَغْلِى فِى ٱلْبُطُونِ
Kelmuhli yaġlî fî-lbutûn(i)
(45-46) O, maden eriyiği gibidir. Kaynar suyun kaynaması gibi karınlarda kaynar.
كَغَلْىِ ٱلْحَمِيمِ
Keġalyi-lhamîm(i)
(45-46) O, maden eriyiği gibidir. Kaynar suyun kaynaması gibi karınlarda kaynar.
خُذُوهُ فَٱعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ
Ḣużûhu fa'tilûhu ilâ sevâ-i-lcahîm(i)
(Allah, görevli meleklere şöyle der:) "Tutun onu, cehennemin ortasına sürükleyin."
ثُمَّ صُبُّوا۟ فَوْقَ رَأْسِهِۦ مِنْ عَذَابِ ٱلْحَمِيمِ
Śumme subbû fevka ra/sihi min ‘ażâbi-lhamîm(i)
"Sonra başının üstüne kaynar su azabından dökün."
ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْكَرِيمُ
Żuk inneke ente-l'azîzu-lkerîm(u)
(Deyin ki:) "Tat bakalım! Hani sen güçlüydün, şerefliydin!?"
إِنَّ هَـٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمْتَرُونَ
İnne hâżâ mâ kuntum bihi temterûn(e)
"İşte bu, şüphelenip durduğunuz şeydir!"
إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى مَقَامٍ أَمِينٍ
İnne-lmuttekîne fî makâmin emîn(in)
Allah'a karşı gelmekten sakınanlar ise güvenli bir yerdedirler.
فِى جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ
Fî cennâtin ve 'uyûn(in)
Bahçelerde ve pınar başlarındadırlar.
يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَـٰبِلِينَ
Yelbesûne min sundusin ve-istebrakin mutekâbilîn(e)
İnce ipekten ve parlak atlastan elbiseler giyinerek karşılıklı otururlar.
كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَـٰهُم بِحُورٍ عِينٍ
Keżâlike ve zevvecnâhum bihûrin ‘în(in)
İşte böyle. Ayrıca onları iri siyah gözlü hurilerle evlendirmişizdir.
يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَـٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ
Yed'ûne fîhâ bikulli fâkihetin âminîn(e)
Orada güven içinde her türlü meyveyi isterler.
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلْمَوْتَ إِلَّا ٱلْمَوْتَةَ ٱلْأُولَىٰ ۖ وَوَقَىٰهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ
Lâ yeżûkûne fîhâ-lmevte illâ-lmevtete-l-ûlâ(s) ve vekâhum ‘ażâbe-lcahîm(i)
Orada ilk ölümden başka bir ölüm tatmazlar. Allah, onları cehennem azabından korumuştur.
فَضْلًا مِّن رَّبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ
Fadlen min rabbik(e)(c) żâlike huve-lfevzu-l'azîm(u)
Bunlar, Rabbinden bir lütuf olarak verilmiştir. İşte bu büyük başarıdır.
فَإِنَّمَا يَسَّرْنَـٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ
Fe-innemâ yessernâhu bilisânike le'allehum yeteżekkerûn(e)
(Ey Muhammed!) Biz Onu (Kur'an'ı) senin dilinle kolaylaştırdık ki, düşünüp öğüt alsınlar.
فَٱرْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ
Fertakib innehum murtakibûn(e)
Artık sen (onların başına gelecekleri) bekle; onlar da beklemektedirler.