Duhân Sûresi 38. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'halk' kelimesinin takdir ve icat anlamlarını taşıdığını belirtir. Ayetteki 'halk' eylemi, göklerin ve yerin belirli bir ölçü ve düzen içinde, bir amaç doğrultusunda var edildiğini gösterir, rastgele bir oluşum olmadığını vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'halk' kelimesinin Kur'an'da 'yaratma' ve 'takdir etme' anlamlarında kullanıldığını ifade eder. Bu ayetteki 'halk', Allah'ın kudret ve ilmiyle evreni belirli bir düzen ve hikmet üzere var etmesini anlatır, anlamsız bir fiil olmadığını belirtir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'halk' kavramının Kur'an'da Allah'ın mutlak yaratıcılığını ve evren üzerindeki egemenliğini ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'halk', Allah'ın gökleri ve yeri bir amaç doğrultusunda, kendi iradesiyle var etmesini, bu yaratılışın boş ve anlamsız olmadığını vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'semâvât' kelimesinin 'yüksek' ve 'üstün' anlamlarına gelen 'semâ' kökünden türediğini belirtir. Ayetteki kullanımıyla, yeryüzünün üzerindeki tüm katmanları ve uzayı kapsayan geniş bir alanı ifade eder, Allah'ın yaratma kudretinin büyüklüğünü gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'semâ' kelimesinin 'yüksek' ve 'üst' anlamlarına geldiğini, çoğulunun ise 'semâvât' olduğunu belirtir. Bu ayette 'semâvât', Allah'ın yarattığı evrenin üst katmanlarını, gezegenleri ve yıldızları içeren geniş bir alanı ifade eder, yaratılışın kapsamını vurgular.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'ard' kelimesinin 'yeryüzü' anlamına geldiğini ve Kur'an'da genellikle 'semâvât' ile birlikte zikredilerek evrenin bütünlüğünü ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'ard', Allah'ın yarattığı ve üzerinde yaşamın sürdüğü gezegeni temsil eder, yaratılışın bir parçası olarak ele alınır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'ard' kelimesinin 'yeryüzü' anlamına geldiğini ve 'semâ' kelimesinin zıddı olarak kullanıldığını belirtir. Bu ayette 'ard', göklerle birlikte Allah'ın yarattığı büyük evrenin bir parçası olarak zikredilir, yaratılışın kapsamlılığını gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'la'b' kelimesinin 'ciddi olmayan, faydasız ve boş iş' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'lâ'ibîn' ifadesi, Allah'ın yaratma eyleminin boş bir oyun veya eğlence olmadığını, aksine hikmetli bir amaç taşıdığını vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'la'b' kelimesinin 'eğlence, boş ve faydasız iş' anlamlarına geldiğini açıklar. Bu ayette 'lâ'ibîn' kelimesi, Allah'ın gökleri ve yeri yaratmasının anlamsız bir oyun olmadığını, aksine büyük bir hikmet ve amaç taşıdığını ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'la'b' kavramının Kur'an'da genellikle 'boş, faydasız, geçici ve aldatıcı' anlamlarda kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'lâ'ibîn' ifadesi, yaratılışın bir oyun olmadığını, aksine ciddi bir amaç ve sorumluluk içerdiğini vurgulayarak, insanın varoluşsal amacına dikkat çeker.