Duhân Sûresi 37. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'hayr' kelimesinin zıddının 'şerr' olduğunu belirtir ve genellikle 'tercih edilen, beğenilen şey' anlamında kullanıldığını ifade eder. Ayetteki 'أَهُمْ خَيْرٌ' ifadesi, Mekke müşriklerinin Tubba' kavminden daha mı üstün olduğunu sorgulayarak, onların da benzer bir akıbete uğrayabileceğine işaret eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'hayr' kelimesinin Kur'an'da bazen 'daha iyi' anlamında mübalağa için kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki kullanımı, müşriklerin kendilerini Tubba' kavminden daha güçlü veya dokunulmaz sanmalarına karşı bir ret ve ilahi kudretin üstünlüğünü vurgulama amacı taşır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'kavm' kelimesinin genellikle erkeklerden oluşan topluluklar için kullanıldığını, ancak Kur'an'da bazen kadınları da kapsayacak şekilde genel bir topluluk anlamında geldiğini belirtir. Burada 'قَوْمُ تُبَّعٍ' ifadesi, Tubba' adlı hükümdarın yönettiği veya ona tabi olan halkı ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'kavm' kelimesinin 'kıyâm' (ayağa kalkmak) kökünden türediğini ve bir araya gelmiş, ortak bir amaç veya aidiyetle birbirine bağlı insan topluluğunu ifade ettiğini açıklar. Ayetteki 'Tubba' kavmi', geçmişte yaşamış ve belirli özellikleriyle anılan bir topluluğu temsil eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'helâk' kelimesinin 'bir şeyin yok olması, bozulması, işe yaramaz hale gelmesi' anlamlarına geldiğini belirtir. Kur'an'da ise genellikle ilahi azapla bir topluluğun tamamen ortadan kaldırılması veya güçlerinin kırılması anlamında kullanılır. Ayetteki 'أَهْلَكْنَـٰهُمْ', Tubba' kavmi ve öncekilerin ilahi bir müdahale ile cezalandırılıp yok edildiğini ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'helâk' kavramının Kur'an'da sadece fiziksel yok oluşu değil, aynı zamanda manevi çöküşü ve ilahi gazaba uğramayı da ifade ettiğini vurgular. Bu ayette, geçmiş kavimlerin helak edilmesi, onların 'mücrim' olmalarının doğal bir sonucu olarak sunulur ve ilahi adaletin bir tezahürüdür.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'cürüm' kelimesinin 'meyve toplamak' anlamından türediğini ve daha sonra 'kötülük kazanmak, günah işlemek' anlamında kullanıldığını belirtir. 'Mücrim', bu kötülüğü işleyen kişidir. Ayetteki 'إِنَّهُمْ كَانُوا۟ مُجْرِمِينَ' ifadesi, Tubba' kavmi ve öncekilerin helak edilmelerinin temel sebebinin, onların işledikleri suçlar ve günahlar olduğunu açıklar.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'cürüm' ve 'mücrim' kavramlarının Kur'an'da genellikle Allah'a karşı işlenen isyan, inkâr, zulüm ve şirk gibi büyük günahları ifade ettiğini belirtir. Bu bağlamda, Tubba' kavminin 'mücrim' olması, onların sadece ahlaki değil, aynı zamanda dini ve itikadi anlamda da sapkınlık içinde olduklarını gösterir.